Alle soorten › Zangvogels › Winterkoningen › Streepkeelwinterkoning
Streepkeelwinterkoning | Cantorchilus leucopogon
Stripe-throated Wren | Cucarachero gorjirrayado | Garrincha-de-garganta-listrada
De streepkeelwinterkoning is een kleine winterkoning van het Chocó-regenwoud, met een zwart-wit gestreepte keel en egaal kaneelbruine onderdelen. Anders dan de meeste verwanten foerageert hij vaak hoog, in klimplanten in de middenlaag en het lagere bladerdak. Paren en familiegroepjes zingen veel in duet.
Geluid
Snelle, heldere fluitfrasen, door het paar in duet afgewisseld, wat dunner dan die van de kastanjewinterkoning; daarnaast droge, ratelende roepjes.
Opname: Patricio Mena Valenzuela — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
11–12 cm. Kruin en bovendelen zijn warm roodbruin, de vleugels en de staart zwart gebandeerd. Een witte wenkbrauwstreep scheidt de kruin van de zwart-wit gestreepte zijkop. De keel is wit met zwarte strepen; borst en buik zijn egaal kaneel- tot okerbruin, de flanken iets donkerder. De seksen zijn gelijk; jonge vogels zijn doffer.
Verwarringssoorten
De kastanjewinterkoning Cantorchilus nigricapillus is groter, met een zwarte kap, een witte vlek op de zijkop en in het westen van Ecuador zwart gebandeerde onderdelen; hij leeft lager in dicht struikgewas. De streepborstwinterkoning Cantorchilus thoracicus van Midden-Amerika heeft ook de borst gestreept. De witborstboswinterkoning Henicorhina leucosticta is kleiner, met een korte, opgewipte staart en een witte borst, en leeft op of vlak boven de grond.
Leefgebied
Vochtig laaglandbos, bosranden en hoog secundair bos, van zeeniveau tot ongeveer 900 m. Zoekt insecten en spinnen in klimplantenwarrels, epifyten en dood blad, meestal in het middelste en hogere deel van het bos. Het nest is een overkoepeld bouwsel van plantenvezels.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het Pacifische laagland, van de grens met Panama zuidwaarts tot Nariño. In Ecuador in het noordwesten, vooral in Esmeraldas en het noordwesten van Pichincha, zeldzamer zuidelijker. Ontbreekt in Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het oosten van Panama.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In bos in het laagland van Esmeraldas (Ecuador) en de Chocó in Colombia; let op duetten uit klimplanten in de middenlaag en volg de vogels aan bosranden langs wegen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Afhankelijk van vochtig laaglandbos, dat in het noordwesten van Ecuador sterk is gekapt.
Wetenschappelijke naam
Cantorchilus leucopogon | (Salvadori & Festa, 1899)
Salvadori & Festa beschreef de soort in 1899 als Thryophilus leucopogon; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Cantorchilus werd in 2006 ingevoerd door Mann, Barker, Graves, Dingess-Mann & Slater. De geslachtsnaam combineert Latijn cantus, 'zang', met Grieks orkhilos, 'winterkoning'. De soortnaam komt van Grieks leukos, 'wit', en pōgōn, 'baard', naar de witte, gestreepte keel. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Río Peripa, Pichincha, Ecuador.