Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Streepkopmuisspecht
Streepkopmuisspecht | Lepidocolaptes souleyetii
Streak-headed Woodcreeper | Trepatroncos corona rayada | Arapaçu-listrado
De streepkopmuisspecht is een middelgrote, slanke muisspecht van droog en half-open bos in het laagland, met een dunne, gebogen, lichte snavel. Hij leeft in paren of sluit zich aan bij gemengde groepen en verdraagt bosranden, aanplant en tuinen met bomen. In het gidsgebied is hij de muisspecht van het laagland ten westen en noorden van de Andes.
Geluid
De zang is een hoge, snelle, licht dalende triller, tie-ie-ie-ie-ie-ie, die naar het einde iets vertraagt. De roep is een kort, scherp tsjiet.
Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
19–21 cm, slank, met een dunne, licht gebogen, roze-hoornkleurige snavel en een roodbruine staart. Kruin en nek zijn donkerbruin met fijne, lichte streepjes; de rug is vrijwel ongestreept bruin, vleugels en stuit roodbruin. Het gezicht toont een vage, lichte wenkbrauwstreep. De keel is lichtgeelbruin, borst en buik zijn bruin met smalle, lichte, donker omrande strepen. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De bergmuisspecht Lepidocolaptes lacrymiger heeft een gevlekte in plaats van gestreepte kruin en bredere, druppelvormige strepen op de onderdelen, en leeft hoger in de Andes. De priemsnavelmuisspecht Dendroplex picus heeft een rechte, dolkvormige, lichte snavel en een wittere keel. De cocoamuisspecht Xiphorhynchus susurrans is groter, met een zwaardere, rechtere snavel en een geelbruine keel. De wigsnavelmuisspecht Glyphorynchus spirurus is veel kleiner, met een korte, wigvormige snavel.
Leefgebied
Droog en vochtig laaglandbos, bosranden, galerijbos, open bos met verspreide bomen, schaduwkoffie en -cacao, mangrove en tuinen met bomen, van zeeniveau tot ongeveer 1500 m. Klimt langs stammen en dikkere takken, ook hoog in de bomen, en zoekt insecten en spinnen in schors en spleten. Het nest ligt in een boomholte of spleet.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: in het Caribische laagland, in de dalen van Magdalena en Cauca, langs de Pacifische kust en in het noordoosten, onder meer aan de rand van de Llanos. Ecuador: in het laagland en de voetheuvels ten westen van de Andes. Peru: in het noordwesten, in het droge bos van Tumbes, Piura en aangrenzende gebieden. Ontbreekt in Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van het zuiden van Mexico tot Venezuela, de Guyana's, het noorden van Brazilië en Trinidad.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in droog bos en bosranden van het westen van Ecuador en het noordwesten van Peru naar een slanke, bruine muisspecht met een gestreepte kop, vaak in paren of met gemengde groepen. De hoge, dalende triller is vaak de eerste aanwijzing.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort heeft een zeer groot verspreidingsgebied, is plaatselijk algemeen en verdraagt half-open landschap met bomen.
Wetenschappelijke naam
Lepidocolaptes souleyetii | (des Murs, 1849)
Des Murs beschreef de soort in 1849 als Dendrocolaptes Souleyetii; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Lepidocolaptes werd in 1853 ingevoerd door Reichenbach. De geslachtsnaam combineert Grieks lepis, 'schub', met kolaptēs, 'hakker, specht', naar het geschubde verenkleed. De soortnaam eert Louis François Auguste Souleyet (1811–1852), Frans scheepsarts en natuuronderzoeker op de wereldreis van La Bonite (1836–1837). Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Paita, Piura, Peru.