Alle soorten › Spechtachtigen › Spechten › Strogele specht
Strogele specht | Celeus flavus
Cream-colored Woodpecker | Carpintero flavo | Pica-pau-amarelo
De strogele specht is een middelgrote Celeus-specht van overstroomd bos en oeverbos in het Amazonelaagland. Het lichaam is vrijwel geheel roomgeel tot strogeel, met een lange, puntige kuif en bruine vleugels. Hij haalt veel van zijn voedsel uit nesten van boommieren en termieten.
Geluid
Een luide, lachende reeks van vier of vijf tonen die in toonhoogte daalt, en een korte, schorre roep. Roffelt weinig.
Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
24–26 cm, met een lange, puntige kuif en een rechte, lichtgele snavel. Kop, kuif, rug en onderdelen zijn roomgeel tot strogeel, bij sommige vogels warmer okergeel. De vleugeldekveren zijn bruin met lichte randen, de slagpennen roodbruin en de staart zwartbruin. Het mannetje heeft een rode baardstreep; het vrouwtje mist het rood.
Verwarringssoorten
De bleekkuifspecht Celeus lugubris, in het oosten van Bolivia, heeft ook een lichte kop en kuif, maar een donkerbruin lichaam. De vaalkuifspecht Celeus elegans is groter en donker kastanjebruin, met alleen een lichte stuit. De geschubde specht Celeus undatus is kleiner en roodbruin, met zwarte bandjes of schubben en een roodbruine kuif.
Leefgebied
Várzea, moerasbos, oeverbos langs rivieren en hoefijzermeren en de randen van hoog bos in het laagland, meestal onder 500 m. Zit in de middelste lagen en in het bladerdak. Eet mieren en termieten, die hij uit nesten in bomen haalt, en ook vruchten en zaden. Broedt in een zelf uitgehakte holte in een boom.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het laagland ten oosten van de Andes, in het Amazonegebied en in galerijbossen van de llanos. In Ecuador en Peru in het hele Amazonelaagland. In Bolivia in het noordelijke en midden-laagland, van Pando en Beni tot La Paz, Cochabamba en Santa Cruz. Ontbreekt ten westen van de Andes en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Venezuela, de Guyana's en het Braziliaanse Amazonegebied, met een afzonderlijke stand in het oosten van Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek vanaf een boot of langs de oevers van hoefijzermeren in de kruinen van overstroomd bos; de lichte kleur steekt af tegen het groene bladerdak. De lachende roep geeft vaak de eerste aanwijzing.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort is in het gidsgebied wijdverbreid in het laagland ten oosten van de Andes en verdraagt half open oeverbos.
Wetenschappelijke naam
Celeus flavus | (Müller, 1776)
Müller beschreef de soort in 1776 als Picus flavus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Celeus werd in 1831 ingevoerd door Boie. De geslachtsnaam komt van Grieks keleos, de naam voor een groene specht. De soortnaam komt van Latijn flavus, 'geel', naar het roomgele verenkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cayenne, Frans-Guyana.