Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Taanbuiktangare
Taanbuiktangare | Thlypopsis inornata
Buff-bellied Tanager | Tangara ventrianteada | Saí-de-barriga-ocre
De taanbuiktangare is een kleine tangare met een roodbruine kop en taankleurige onderdelen, die vrijwel beperkt is tot de droge vallei van de Marañón en zijn zijrivieren. Buiten deze vallei en het aangrenzende uiterste zuiden van Ecuador komt hij niet voor. Paartjes en groepjes zoeken tussen het blad naar insecten, vaak samen met andere soorten.
Geluid
Hoge, dunne tsit- en tsip-roepjes. De zang is een korte reeks hoge, snel herhaalde tonen.
Opname: rudy gelis — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
12–13 cm, met een spitse, donkere snavel. De kruin en de zijkant van de kop zijn roodbruin tot kaneelkleurig, de bovendelen grijs. Keel, borst en buik zijn warm taankleurig tot licht okerkleurig, het midden van de buik iets lichter. De seksen zijn vrijwel gelijk; het vrouwtje is soms iets doffer. Jongen zijn grijzer, met een vale kop.
Verwarringssoorten
De oranjekoptangare Thlypopsis sordida heeft een oranjegele kop met gele keel en lichtgrijze onderdelen, en leeft in het Amazonelaagland. De kaneelborsttangare Thlypopsis ornata heeft een witte buik, een meer oranjerode borst, en leeft hoger in vochtiger bergbos.
Leefgebied
Droog bos, oeverbos, struweel en bosranden in de droge Marañón-vallei, ook rond akkers en in koffie- en fruittuinen, ruwweg tussen 500 en 2200 m. Zoekt in paartjes of groepjes tussen bladeren en twijgen naar insecten, ook in gemengde groepen. Over het nest is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Ecuador alleen in het uiterste zuiden, in de vallei van de Chinchipe. In Peru in de droge vallei van de Marañón en zijn zijrivieren in het noorden van het land. Ontbreekt in Colombia, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in oeverbos en struikgewas langs de Marañón en zijn zijdalen, bijvoorbeeld rond Jaén en Bagua. Let op kleine, grijze tangares met een roodbruine kop in gemengde groepen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is klein, maar de soort verdraagt open, agrarisch landschap met struwelen en bosresten.
Wetenschappelijke naam
Thlypopsis inornata | (Taczanowski, 1879)
Taczanowski beschreef de soort in 1879 als Nemosia inornata; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Thlypopsis werd in 1851 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam combineert Grieks thlupis, een onbekend klein vogeltje, met opsis, 'uiterlijk'. De soortnaam is Latijn inornatus, 'onversierd, eenvoudig', naar het weinig opvallende verenkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Tambillo, Cajamarca, Peru.