Alle soorten › Zangvogels › Winterkoningen › Tijgerwinterkoning
Tijgerwinterkoning | Campylorhynchus zonatus
Band-backed Wren | Matraca tropical | Garrinchão-de-dorso-barrado
De tijgerwinterkoning is een grote winterkoning met een sterk zwart, wit en okerkleurig gebandeerde rug. Groepjes van een paar vogels trekken luidruchtig door bosranden en boomgaarden en zingen samen dorre, ratelende zangen. In het gidsgebied leeft hij in het noorden van Colombia en in het noordwesten van Ecuador, in twee ver van elkaar gescheiden gebieden.
Geluid
Droge, ratelende en sputterende zangen met gorgelende tonen, vaak door de hele groep tegelijk; roep een korte, raspende toon.
Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
17–19 cm, met een vrij lange, licht gebogen snavel en een lange staart. De kruin is bruingrijs, de nek zwart. Rug, vleugels en staart zijn dicht gebandeerd in zwart, wit en okerbruin. Keel en borst zijn wit met grote zwarte vlekken; buik en onderstaartdekveren zijn kaneelkleurig. De seksen zijn gelijk; jonge vogels zijn van boven doffer, met een vuilwitte tot okerkleurige, minder gevlekte onderzijde.
Verwarringssoorten
De streeprugwinterkoning Campylorhynchus nuchalis heeft een in de lengte gestreepte in plaats van gebandeerde rug, een witte wenkbrauwstreep en geen kaneelkleurige buik, en leeft in droger, open land. De zebrawinterkoning Campylorhynchus fasciatus van het droge zuidwesten van Ecuador is grijzer, zonder oker op de rug en zonder kaneelkleurige buik. De witkopwinterkoning Campylorhynchus albobrunneus heeft een witte kop en onderzijde en een effen bruine rug.
Leefgebied
Bosranden, open en gedund bos, secundaire groei, struweel, boomgaarden, cacaoaanplant en bomen rond huizen, in vochtig laagland en heuvelland, van zeeniveau tot ongeveer 1700 m. Zoekt in groepjes insecten en andere ongewervelden tussen bromelia's, mos en schors in het bladerdak en de middelste laag. Het nest is een grote bol met een brede ingang aan de zijkant, 2–30 m hoog, vaak tussen bromelia's; de groep slaapt ook samen in een nest.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het noorden, vooral in het Caribisch laagland en het Magdalenadal. In Ecuador alleen in het noordwesten, vooral in Esmeraldas. Ontbreekt in Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van het oosten van Mexico tot Panama, in een aantal gescheiden gebieden.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek langs bosranden, in boomgaarden en bij boerderijen in het noorden van Colombia of in Esmeraldas; groepjes verraden zich door hun ratelende zang uit de boomkruinen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Verdraagt verstoord en half open landschap.
Wetenschappelijke naam
Campylorhynchus zonatus | (Lesson, 1832)
Lesson beschreef de soort in 1832 als Picolaptes zonatus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Campylorhynchus werd in 1824 ingevoerd door Spix. De geslachtsnaam komt van Grieks kampulos, 'gebogen', en rhunkhos, 'snavel'. De soortnaam komt van Latijn zonatus, 'met banden', naar de gebandeerde rug. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Orizaba, Veracruz, Mexico.