Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse gorzen › Tocuyogors
Tocuyogors | Arremonops tocuyensis
Tocuyo Sparrow | Cerquero de El Tocuyo | Tico-tico-de-tocuyo
De tocuyogors is een kleine, bleke Arremonops van droog struweel in het noordwesten van Venezuela en het aangrenzende noordoosten van Colombia. Hij is genoemd naar El Tocuyo in de Venezolaanse staat Lara, waar de soort werd beschreven. Hij heeft een klein verspreidingsgebied en leeft verscholen in doornstruweel.
Geluid
De zang is een reeks heldere tonen die versnelt, vergelijkbaar met die van de panamagors, maar hoger en zwakker. De roep is een kort tsjip.
Opname: Iván Lau — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
13–14 cm, met een kegelvormige, donkere snavel. De kop is grijsachtig, met bruine strepen aan weerszijden van de kruin en een bruine streep door het oog. De bovendelen zijn bleek olijfbruin. De onderdelen zijn witachtig, met een grijsachtige borst en geelbruine flanken. Bij de vleugelbocht zit geel. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De panamagors Arremonops conirostris is duidelijk groter, met zwarte kopstrepen, een grijzere kop en een groenere rug, en leeft vooral in vochtiger struweel en bosranden. Jonge panamagorzen hebben ook bruinere kopstrepen; let dan op de grootte en de groene rug.
Leefgebied
Droog doornstruweel, cactusstruweel en laag droogbos met een open ondergroei, vooral in het laagland onder 1000 m. Zoekt op de grond naar zaden en insecten. Het nest is waarschijnlijk, net als bij verwante soorten, een bolvormig bouwsel laag in een struik.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia alleen in het noordoosten, in het droge laagland van La Guajira. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het droge noordwesten van Venezuela, in Zulia, Falcón en Lara.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in het doornstruweel van La Guajira in de vroege ochtend, als de vogels zingen; buiten de zangperiode houden ze zich vooral op de grond onder struiken op.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd, maar het verspreidingsgebied is klein. Droog struweel wordt plaatselijk gekapt en door geiten begraasd.
Wetenschappelijke naam
Arremonops tocuyensis | Todd, 1912
Todd beschreef de soort in 1912 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Arremonops werd in 1896 ingevoerd door Ridgway. De geslachtsnaam combineert het geslacht Arremon met Grieks ōps, 'uiterlijk': 'lijkend op Arremon'. De soortnaam verwijst naar Tocuyo (El Tocuyo) in de staat Lara in Venezuela. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit El Tocuyo, Lara, Venezuela.