Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse gorzen › Bangs' struikgors
Bangs' struikgors | Arremon basilicus
Sierra Nevada Brushfinch | Cerquero de Bangs | Tico-tico-da-serra-nevada
Bangs' struikgors is een grote struikgors die alleen voorkomt in de Sierra Nevada de Santa Marta in het noorden van Colombia. Hij werd vroeger tot de streepkopstruikgors Arremon torquatus in ruime zin gerekend, een groep die nu is opgesplitst in een reeks soorten met kleine, gescheiden verspreidingsgebieden. De naam eert de Amerikaanse zoöloog Outram Bangs. Hij leeft in paren dicht bij de grond in de ondergroei van bergbos.
Geluid
Zeer hoge, dunne roepjes, ongeveer tsiet, waarmee de partners contact houden. De zang is een korte reeks hoge, ijle fluittonen en trillers, vooral in de vroege ochtend.
Opname: Jerome Fischer — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
19 cm, stevig, met een zwarte snavel en een vrij lange staart. De kop is zwart, met een grijze middenkruinstreep en een lange grijswitte wenkbrauwstreep. De keel is wit en wordt aan de onderkant begrensd door een smalle zwarte borstband. Rug, vleugels en staart zijn olijfgroen; borst en flanken zijn grijs, het midden van de buik is wit. De poten zijn donker. De seksen zijn gelijk. Jongen zijn doffer en bruiner, met een minder scherp koppatroon.
Verwarringssoorten
De santamartastruikgors Atlapetes melanocephalus leeft in hetzelfde gebergte, maar heeft een zwarte kop met een zilvergrijze oorvlek en gele onderdelen. De bruinkapstruikgors Arremon brunneinucha heeft een kastanjebruine kruin, een witte keel met een zwarte borstband en geen grijze kopstrepen. De perijástruikgors Arremon perijanus en de grijsbrauwstruikgors Arremon assimilis lijken sterk, maar komen niet in de Santa Marta voor.
Leefgebied
Ondergroei van vochtig bergbos en nevelwoud, bosranden, oud secundair bos en struikgewas, ruwweg tussen 1500 en 3000 m. Zoekt op de grond en vlak erboven tussen het bladafval naar insecten, andere ongewervelden en zaden. Het nest is een kom laag in een struik of in dicht struikgewas.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia alleen in de Sierra Nevada de Santa Marta, in de departementen Magdalena, La Guajira en Cesar. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek langs de bergweg naar de Cuchilla de San Lorenzo boven Minca, waar paren in de vroege ochtend aan bosranden en langs de weg op de grond foerageren. Let op hoge roepjes uit de ondergroei.
Staat van instandhouding
Gevoelig. Het verspreidingsgebied is klein en beperkt tot één gebergte; het bergbos van de Santa Marta is op grote schaal gekapt voor landbouw en veeteelt, maar een deel van het leefgebied ligt in beschermde gebieden.
Wetenschappelijke naam
Arremon basilicus | (Bangs, 1898)
Bangs beschreef de soort in 1898 als Buarremon basilicus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Arremon werd in 1816 ingevoerd door Vieillot. De geslachtsnaam komt van Grieks arrhēmōn, 'zwijgend, zonder spraak'. De soortnaam is Latijn basilicus, 'vorstelijk, luisterrijk', van Grieks basilikos, 'koninklijk' (van basileus, 'koning'). Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Pueblo Viejo, Sierra Nevada de Santa Marta, Colombia.