Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse gorzen › Panamagors
Panamagors | Arremonops conirostris
Black-striped Sparrow | Cerquero negrilistado | Tico-tico-de-listra-preta
De panamagors is een vrij grote, olijfgroene gors met een grijze kop en zwarte kopstrepen, die in struweel en bosranden van het laagland leeft. Hij houdt zich op in dichte vegetatie, maar verraadt zich door zijn versnellende zang. Het verspreidingsgebied loopt van Midden-Amerika tot het westen van Ecuador en het uiterste noordwesten van Peru.
Geluid
De zang is een reeks heldere, fluitende tonen die steeds sneller gaan, als een stuiterende bal; ook een herhaald, hol hoe-hoe-hoe. De roep is een kort tsjip.
Opname: Stephan Risch — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
16–17 cm, met een zware, kegelvormige, donkere snavel. De kop is grijs, met brede zwarte strepen aan weerszijden van de kruin en een zwarte streep door het oog. De bovendelen zijn olijfgroen. Keel en buik zijn witachtig, borst en flanken grijs, naar achteren met een olijf- of geelbruine tint. Bij de vleugelbocht zit geel. De seksen zijn gelijk. Jongen zijn doffer, met bruinere kopstrepen.
Verwarringssoorten
De tocuyogors Arremonops tocuyensis is kleiner en bleker, met bruinere kopstrepen en een bruinere rug, en leeft in droog struweel in La Guajira. De goudsnavelgors Arremon aurantiirostris heeft een zwarte kop met een witte wenkbrauw, een oranje snavel en een zwarte borstband, en leeft in de ondergroei van vochtig bos. De kapucijnergors Arremon abeillei in zuidwest-Ecuador en noordwest-Peru heeft een zwarte kop, een witte wenkbrauw en een smalle zwarte borstband.
Leefgebied
Struweel, verruigde kapvlakten, dichte bosranden, heggen, plantages en de ondergroei van droog en halfvochtig bos, van het laagland tot ongeveer 1500 m. Zoekt op de grond en in lage vegetatie naar zaden en insecten. Het nest is een bolvormig bouwsel met een zijingang, laag in een struik.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia wijd verbreid in het Caribische laagland, in de dalen van de Magdalena en de Cauca en in het noorden van de Llanos. In Ecuador ten westen van de Andes, van Esmeraldas tot El Oro en Loja. In Peru alleen in het uiterste noordwesten, in Tumbes. Ontbreekt in Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van Honduras tot Panama, in Venezuela en plaatselijk in het noorden van Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister in de vroege ochtend langs struikrijke wegranden en bosranden naar de versnellende zang; de vogels zitten meestal laag in dicht struikgewas en komen soms op een open tak zingen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort profiteert van struweel en secundaire begroeiing na ontbossing en is in grote delen van het verspreidingsgebied algemeen.
Wetenschappelijke naam
Arremonops conirostris | (Bonaparte, 1850)
Bonaparte beschreef de soort in 1850 als Arremon conirostris; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Arremonops werd in 1896 ingevoerd door Ridgway. De geslachtsnaam combineert het geslacht Arremon met Grieks ōps, 'uiterlijk': 'lijkend op Arremon'. De soortnaam komt van Latijn conus, 'kegel', en rostrum, 'snavel': 'met kegelvormige snavel'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Colombia.