Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse zangers › Townsends zanger
Townsends zanger | Setophaga townsendi
Townsend's Warbler | Reinita de Townsend | Mariquita-de-townsend
De townsends zanger broedt in de naaldbossen van het westen van Noord-Amerika en overwintert langs de Pacifische kust van de Verenigde Staten en in de bergbossen van Mexico en Midden-Amerika, zuidelijk tot Costa Rica. In het gidsgebied is hij een uitzonderlijke dwaalgast, met slechts enkele meldingen uit Colombia.
Geluid
Een scherp, hoog tsip. De zang op de broedplaatsen is een reeks zoemende tonen die hoger en sneller eindigt.
Opname: Paul Marvin — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
12–13 cm. Het mannetje heeft een zwarte kruin, een zwarte oorvlek omzoomd met geel, een zwarte keel en een gele borst met zwarte strepen op de flanken. Rug olijfgroen met donkere vlekjes, vleugels grijs met twee witte vleugelstrepen, buik wit. Het vrouwtje en jonge vogels hebben een olijfgroene kruin en oorvlek, een gele keel en minder zwart op borst en flanken.
Verwarringssoorten
De gele zwartkeelzanger Setophaga virens heeft een geel gezicht met een olijfgroene, niet zwarte oorvlek, en een witte borst onder de zwarte keel. Vrouwtjes en jonge sparrenzangers Setophaga fusca hebben een geeloranje keel, lichte strepen op de rug en een witte vleugelvlek of brede vleugelstrepen.
Leefgebied
In het winterkwartier naald- en eikenbos en nevelwoud in de bergen, waar hij in gemengde groepen in het blad naar insecten zoekt. Broedt in hoog naaldbos in het westen van Canada en het noordwesten van de Verenigde Staten.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: slechts enkele meldingen, in het noorden van het land. Niet bekend uit Ecuador, Peru, Bolivia en de Galápagos. Buiten het gidsgebied broedt hij van Alaska tot het noordwesten van de Verenigde Staten en overwintert hij van de Pacifische kust van de Verenigde Staten tot de bergen van Costa Rica, zelden tot Panama.
Hoe en wanneer kijken
Een vogel in het gidsgebied is het meest te verwachten tussen november en maart in gemengde groepen met Noord-Amerikaanse zangers in de bergbossen van Noord-Colombia.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De stand is groot en vrij stabiel.
Wetenschappelijke naam
Setophaga townsendi | (Townsend, 1837)
Townsend beschreef de soort in 1837 als Sylvia townsendi; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Setophaga werd in 1827 ingevoerd door Swainson. De geslachtsnaam komt van Grieks sēs (genitief sētos), 'mot', en -phagos, '-etend', dus 'motteneter'. De soortnaam eert de Amerikaanse natuuronderzoeker en ornitholoog John Kirk Townsend (1809–1851); de naam werd gekozen door zijn reisgenoot Thomas Nuttall. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Fort Vancouver, Washington, Verenigde Staten.