Alle soorten › Zangvogels › Tapaculo's › Tschudi's tapaculo
Tschudi's tapaculo | Scytalopus acutirostris
Tschudi's Tapaculo | Churrín de Tschudi | Tapaculo-de-tschudi
Tschudi's tapaculo is een kleine, donkergrijze tapaculo van het hooggelegen nevelwoud van de Peruaanse Andes, met een dunne, spitse snavel. De soort werd in 1844 door Johann Jakob von Tschudi beschreven en gold later als ondersoort van de magelhaentapaculo, maar wordt op grond van de zang weer als aparte soort erkend.
Geluid
De zang is variabel: korte, losse tonen of een reeks tonen. De roep is een herhaalde enkele toon.
Opname: Gunnar Engblom — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
10,5 cm, klein, met een dunne, spitse snavel. Het mannetje is donkergrijs op de bovendelen en lichter grijs op de onderdelen, met een lichtbruine zweem op de flanken. Het vrouwtje is lichter, met een bruinachtige stuit en geelbruine, zwart gebandeerde flanken en onderstaartdekveren. Jonge vogels zijn gebandeerd en gevlekt.
Verwarringssoorten
De utcubambatapaculo Scytalopus intermedius komt plaatselijk naast hem voor, is iets groter en heeft een zwaardere snavel en een andere zang. De grootpoottapaculo Scytalopus macropus is veel groter en leeft langs beken. De roodbuiktapaculo Scytalopus femoralis is groter en leeft lager. De jalcatapaculo Scytalopus frankeae en de elfenwoudtapaculo Scytalopus altirostris leven plaatselijk op vergelijkbare hoogte en zijn het best op de zang te onderscheiden.
Leefgebied
Ondergroei van vochtig nevelwoud en elfenwoud tot aan de boomgrens, tussen ongeveer 2650 en 3500 m. Anders dan verschillende andere tapaculo's zelden in bamboe. Zoekt op en vlak boven de grond naar kleine insecten en andere ongewervelden. Over de broedbiologie is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Alleen in Peru, op de oostflank van de Andes, van het zuiden van Amazonas zuidwaarts tot in Junín. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister in nevelwoud vlak onder de boomgrens op de oostflank tussen Amazonas en Junín. De vogel beweegt zich laag tussen mos en struikgewas; let bij twijfel vooral op de zang en de spitse snavel.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is klein, maar de stand wordt groot genoeg geacht om de soort niet als bedreigd aan te merken.
Wetenschappelijke naam
Scytalopus acutirostris | (Tschudi, 1844)
Tschudi beschreef de soort in 1844 als Pteroptochus acutirostris; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Scytalopus werd in 1837 ingevoerd door Gould. De geslachtsnaam combineert Grieks skutalē of skutalon, 'stok', met pous, 'voet'. De soortnaam komt van Latijn acutirostris, van acutus, 'scherp', en rostrum, 'snavel': met spitse snavel. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Maraynioc, Junín, Peru.