Alle soorten › Zangvogels › Tapaculo's › Zwarte tapaculo
Zwarte tapaculo | Scytalopus latrans
Blackish Tapaculo | Churrín negruzco | Macuquinho-enegrecido
De zwarte tapaculo is een kleine, bijna geheel zwarte tapaculo van de ondergroei van vochtig bergbos in de noordelijke Andes. Het is een van de wijdst verspreide tapaculo's van Colombia en Ecuador en leeft ook in bosranden, struikgewas en bamboe. Hij is vaker te horen dan te zien.
Geluid
De zang is een lange reeks gelijke, lage tonen in een regelmatig tempo, vaak lang volgehouden vanuit dichte begroeiing. De zang verschilt per regio. Daarnaast korte, scherpe roepjes.
Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
12 cm, rond, met een korte, vaak opgewipte staart, korte vleugels, een dunne snavel en vrij lange poten. Het mannetje is vrijwel egaal zwartachtig, zonder gebandeerde flanken. Het vrouwtje is donkergrijs met een bruinere tint, vooral op de achterflanken. Jongen zijn bruin met donkere bandjes.
Verwarringssoorten
De witkruintapaculo Scytalopus atratus heeft een witte kruinvlek en roodbruine, gebandeerde flanken. Spillmanns tapaculo Scytalopus spillmanni is grijzer, met bruine, gebandeerde achterflanken. De nariñotapaculo Scytalopus vicinior en de tatamátapaculo Scytalopus alvarezlopezi leven op de westflank van de Westelijke Andes en hebben een andere zang. Bij tapaculo's is de zang het belangrijkste kenmerk.
Leefgebied
Ondergroei en randen van vochtig bergbos en nevelwoud, oud secundair bos, dicht struikgewas, Chusquea-bamboe en verruigde open plekken, ongeveer tussen 1000 en 3500 m. Zoekt op of vlak boven de grond naar insecten en andere kleine geleedpotigen. Het nest ligt, zoals bij verwante soorten, in een holte in een aarden wand of tussen wortels.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in alle drie de Andesketens. In Ecuador op beide flanken van de Andes. In Peru alleen in het noorden, op de westflank en in het noorden van Amazonas. Ontbreekt in Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het westen van Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Luister in bosranden en struikgewas langs bergwegen in Colombia en Ecuador naar de lange reeksen lage tonen. Wacht stil bij een opening in de begroeiing; de vogel steekt soms kort over of verschijnt op een omgevallen stam.
Staat van instandhouding
Niet geëvalueerd in de huidige taxonomische opvatting. De soort is wijdverspreid, komt ook in secundaire begroeiing voor en lijkt niet bedreigd.
Wetenschappelijke naam
Scytalopus latrans | Hellmayr, 1924
Hellmayr beschreef de soort in 1924 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Scytalopus werd in 1837 ingevoerd door Gould. De geslachtsnaam combineert Grieks skutalē of skutalon, 'stok', met pous, 'voet'. De soortnaam komt van Latijn latrans, 'blaffend' (latrare, 'blaffen'), naar de roep. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cerro Munchique, Cauca, Colombia.