Alle soorten › Papegaaiachtigen › Papegaaien › Tuiparkiet
Tuiparkiet | Brotogeris sanctithomae
Tui Parakeet | Perico tui | Periquito-testinha
De tuiparkiet is een kleine, groene Brotogeris-parkiet met een geel voorhoofd, die in het Amazonegebied vooral langs de grote rivieren leeft. Groepen vliegen snel en luid kwetterend over de oevers en de riviereilanden. Hij komt ook voor in tuinen en parken van rivierstadjes.
Geluid
Een hoog, schel en snel herhaald sjriek en een doorgaand gekwetter, vooral in de vlucht.
Opname: Dante Buzzetti — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
17 cm, met een vrij korte, spitse staart en een bruine snavel. Het kleed is helder groen, van onder iets geliger. Voorhoofd en voorkruin zijn geel. De vogels van het westen (takatsukasae) hebben bovendien een gele vlek achter het oog. In de vlucht zijn de slagpennen donkerder blauwgroen. De seksen zijn gelijk. Jongen hebben minder geel op de kop.
Verwarringssoorten
De kobaltvleugelparkiet Brotogeris cyanoptera heeft geen geel voorhoofd, maar wel een oranje kinvlek en kobaltblauwe slagpennen, en leeft vooral in het bladerdak van het bos. De witvleugelparkiet Brotogeris versicolurus is groter, met een langere staart en wit en geel in de vleugel. Spix' muspapegaai Forpus xanthopterygius is kleiner, met een korte staart en een lichte snavel. De amazoneparkiet Nannopsittaca dachilleae heeft een lichtblauw voorhoofd.
Leefgebied
Overstromingsbos (várzea), bos en struikgewas op riviereilanden, randen van bos langs rivieren, jong bos, tuinen en parken in dorpen en steden, meestal onder 400 m. Eet vruchten, zaden, bloemen en nectar. Broedt in een holte in een boom of in een termietennest.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het uiterste zuiden, langs de Amazone bij Leticia. In Ecuador schaars in het oosten, langs de grote rivieren zoals de Napo. In Peru in het laagland van het noordoosten, langs de Amazone, de Marañón en de Ucayali, en schaarser zuidwaarts tot in Madre de Dios. In Bolivia in het noorden van het laagland. Ontbreekt op de Galápagos. Buiten het gidsgebied langs de Amazone in Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Langs de oevers van de Amazone bij Iquitos en Leticia, waar groepen boven de rivier en tussen de bomen langs de kade vliegen. Let in bloeiende bomen op het gele voorhoofd.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort is in het grootste deel van het verspreidingsgebied algemeen en past zich aan aan door mensen veranderd landschap.
Wetenschappelijke naam
Brotogeris sanctithomae | (Müller, 1776)
Müller beschreef de soort in 1776 als Psittacus St. Thoma; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Brotogeris werd in 1825 ingevoerd door Vigors. De geslachtsnaam komt van Grieks brotos, 'mens, sterveling', en gērus, 'stem, spraak', naar het vermogen menselijke spraak na te bootsen. De soortnaam betekent 'van Sint-Thomas': Müller nam ten onrechte aan dat de vogel van het eiland Sint-Thomas kwam. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Braziliaans Amazonegebied.