Alle soorten › Papegaaiachtigen › Papegaaien › Witvleugelparkiet
Witvleugelparkiet | Brotogeris versicolurus
White-winged Parakeet | Catita Versicolor | Periquito-de-asa-branca
De witvleugelparkiet is een slanke, groene parkiet van de rivieren van het Amazonegebied, met wit en geel in de vleugel dat vooral in de vlucht te zien is. Hij leeft in groepen op riviereilanden en langs de oevers en komt ook in steden voor. In Lima leeft een verwilderde stand die van ontsnapte kooivogels afstamt.
Geluid
Een schel, krassend tsjiet en een luid, ruw gekwetter, vooral van groepen in de vlucht.
Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
21–23 cm, met een vrij lange, spitse staart en een lichte, hoornkleurige snavel. Het kleed is groen, op kop en gezicht iets grijsachtig. De binnenste handpennen en de armpennen zijn wit en de grote dekveren geel; in de vlucht vormt dat een brede witte en gele vleugelvlek, in zit een witte en gele streep langs de gevouwen vleugel. De seksen zijn gelijk. Jongen hebben minder wit in de vleugel.
Verwarringssoorten
De chiririparkiet Brotogeris chiriri heeft alleen geel en geen wit in de vleugel en leeft in Bolivia, buiten het gebied van de witvleugelparkiet. De tuiparkiet Brotogeris sanctithomae is kleiner, met een kortere staart, een geel voorhoofd en een bruine snavel. De kobaltvleugelparkiet Brotogeris cyanoptera is kleiner, met kobaltblauwe slagpennen en een oranje kinvlek.
Leefgebied
Bos en struikgewas op riviereilanden, overstromingsbos (várzea), randen van bos langs rivieren, tuinen en parken in steden en dorpen; meestal onder 300 m, verwilderd ook aan de kust bij Lima. Eet vruchten, zaden, bloemen en nectar. Broedt in een termietennest in een boom, soms in een holte in een palm.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het uiterste zuiden, langs de Amazone bij Leticia. In Ecuador schaars in het uiterste oosten, langs de benedenloop van de Napo. In Peru in het laagland van het noordoosten, langs de Amazone, de benedenloop van de Marañón en de Ucayali; daarnaast een verwilderde stand in Lima. Ontbreekt in Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied langs de Amazone in Brazilië tot Frans-Guyana; ingeburgerd in onder meer Florida en Puerto Rico.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In Iquitos en op de riviereilanden in de Amazone, waar groepen 's ochtends en 's avonds over de rivier trekken tussen slaapplaats en voedselgebied. Let in de vlucht op de witte vleugelvlek. In Lima in parken met bloeiende bomen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort is langs de grote rivieren algemeen en past zich goed aan aan stedelijk gebied; vroeger werd hij op grote schaal gevangen voor de handel in kooivogels.
Wetenschappelijke naam
Brotogeris versicolurus | (Müller, 1776)
Müller beschreef de soort in 1776 als Psittacus versicolurus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Brotogeris werd in 1825 ingevoerd door Vigors. De geslachtsnaam komt van Grieks brotos, 'mens, sterveling', en gērus, 'stem, spraak', naar het vermogen menselijke spraak na te bootsen. De soortnaam komt van Latijn versicolor, 'veelkleurig', en Grieks -ouros, 'gestaart', van oura, 'staart'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cayenne, Frans-Guyana.