Alle soorten › Zangvogels › Tirannen › Tumbestiran
Tumbestiran | Ochthoeca salvini
Tumbes Tyrant | Pitajo de Tumbes | Papa-moscas-de-tumbes
De tumbestiran is een kleine tiran van het droogbos en doornstruweel van noordwest-Peru, met een heldergele onderzijde en een lange witte wenkbrauwstreep. Hij is een van de soorten die alleen in het Tumbes-gebied voorkomen. Vroeger stond hij in een eigen geslacht, Tumbezia; nu wordt hij bij de tapuittirannen gerekend.
Geluid
Een korte reeks hoge, dunne fluittonen en een kort, scherp tsit als roep, vooral in de vroege ochtend.
Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.
Herkenning
13 cm, met een dunne, zwarte snavel en een rechtop zittende houding. De bovendelen zijn donker grijsbruin tot olijfgrijs, de kruin donkergrijs. Een lange, brede witte wenkbrauwstreep loopt tot in de nek, met daaronder een donkere oogstreep. De vleugels zijn donker met twee witte vleugelstrepen. De onderzijde is heldergeel. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De roodkruintiran Myiozetetes similis is groter, met een korte, dikke snavel, een donker masker en een roodbruine vleugelrand. De kortstaartveldtiran Muscigralla brevicauda heeft een zeer korte staart, lange lichte poten en leeft op de grond in open terrein. De grijs-witte elenia Pseudelaenia leucospodia is grijs en wit, zonder geel, en heeft een kleine kuif.
Leefgebied
Droog bos, doornstruweel met Prosopis en acacia, oeverstruweel en struikrijke dalen in het laagland en de lagere hellingen, van zeeniveau tot ongeveer 1000 m. Leeft alleen of in paren en zit laag tot middelhoog op takken, vanwaar hij korte uitvallen maakt naar insecten. Het nest is een kommetje in een struik.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Peru: in het noordwesten, in het laagland en de lagere hellingen van Tumbes, Piura, Lambayeque en La Libertad. Ecuador: geen vaste stand; er zijn hooguit enkele meldingen uit het uiterste zuidwesten, vlak bij de grens met Peru. Ontbreekt in Colombia, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in struikrijke droge dalen en langs oeverstruweel in het binnenland van Piura en Lambayeque, bijvoorbeeld bij Chaparrí of in de omgeving van Olmos; let op de witte wenkbrauw en de gele buik.
Staat van instandhouding
Gevoelig (NT). Het kleine verspreidingsgebied ligt in het droogbos van het Tumbes-gebied, dat verdwijnt door kap, houtskoolproductie, landbouw en begrazing door geiten.
Wetenschappelijke naam
Ochthoeca salvini | Taczanowski, 1877 (GBIF: Tumbezia salvini)
Taczanowski beschreef de soort in 1877 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Ochthoeca werd in 1847 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam combineert Grieks okhthos, 'oever' of 'heuvel', met oikos, 'woning'. Eert Osbert Salvin (1835–1898), Brits ornitholoog en entomoloog, medeauteur van de Biologia Centrali-Americana. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Tumbes, Peru.