Alle soorten › Roofvogels › Havikachtigen › Tweekleurige havik

Tweekleurige havik | Astur bicolor

Bicolored Hawk | Gavilán bicolor | Gavião-bombachinha-grande

De tweekleurige havik is een middelgrote bosbewonende havik met een donkergrijze bovenkant, een effen grijze onderkant en opvallend roodbruine dijen. Hij leeft verborgen in de middenlaag van het bos en wordt meestal pas opgemerkt als hij snel tussen de bomen door vliegt. Hij komt voor van het laagland tot in het lagere bergbos.

Tweekleurige havik (Astur bicolor)
Foto: Chris Jimenez from CR — CC BY-SA 2.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Een schorre, herhaalde kek-kek-kek-kek, vooral rond het nest; daarbuiten weinig gehoord.

Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.

Herkenning

33–44 cm, met korte, afgeronde vleugels en een lange, afgeronde staart; het vrouwtje is veel groter dan het mannetje. Volwassen vogels zijn donker leigrijs van boven, met een zwartachtige kruin, en effen lichtgrijs van onder, met helder roodbruine dijen. De staart is zwartachtig met drie smalle grijze banden en een witte punt. Oog oranje tot geel, snavelbasis en poten geel. Jonge vogels zijn zeer variabel: bruin van boven, met een lichte halsband, en wit tot roodbruin van onder, vaak met donkere vlekjes; de dijen zijn roodbruin of gebandeerd.

Verwarrings­soorten

De Amerikaanse sperwer Accipiter striatus is kleiner, met een recht afgesneden staart en meestal een gebandeerde of roodbruine borst. De Zuid-Amerikaanse havik Accipiter poliogaster is groter, met een wittere onderkant zonder roodbruine dijen. De grote bosvalk Micrastur semitorquatus heeft een lichte halskraag, een donkere halve maan achter de wang en een lange, gegradeerde staart. Mirandolles bosvalk Micrastur mirandollei is wit van onder, met een kale gele gezichtshuid en zonder roodbruine dijen.

Leefgebied

Vochtig en halfvochtig bos, bosranden, galerijbos, secundair bos en bosrijk agrarisch land, van het laagland tot ongeveer 2500 m. Jaagt verborgen in de middenlaag en onder het bladerdak, vooral op vogels tot de grootte van duiven, soms op hagedissen en kleine zoogdieren. Het nest is een takkennest hoog in een boom.

Verspreiding en trek

In Colombia wijdverbreid in het laagland en op de bergflanken. In Ecuador in het westen en in het oosten. In Peru in het Amazonegebied, langs de oostflank van de Andes en plaatselijk in het noordwesten. In Bolivia in de laaglanden en de Yungas. Overal schaars. Buiten het gidsgebied van Mexico tot het noorden van Argentinië.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Let bij bosranden en open plekken op een havik die laag en snel tussen de bomen door schiet; de roodbruine dijen zijn bij een zittende vogel het beste kenmerk.

Staat van instandhouding

Niet geëvalueerd in de huidige omgrenzing van de soort; als geheel wijdverbreid, maar overal schaars en afhankelijk van bos.

Wetenschappelijke naam

Astur bicolor | (Vieillot, 1817)

Vieillot beschreef de soort in 1817 als Sparvius bicolor; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Astur werd in 1799 ingevoerd door De Lacépède. De geslachtsnaam komt van Latijn astur, 'havik'. Lacépède stelde het geslacht in 1799 in. De soortnaam is Latijn bicolor, 'tweekleurig'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cayenne, Frans-Guyana.