Alle soorten › Roofvogels › Havikachtigen › Amerikaanse blauwe kiekendief
Amerikaanse blauwe kiekendief | Circus hudsonius
Northern Harrier | Aguilucho norteamericano | Gavião-do-banhado-norte-americano
De Amerikaanse blauwe kiekendief is de Noord-Amerikaanse tegenhanger van de blauwe kiekendief van Europa en Azië. Hij jaagt in een lage, wiegende zweefvlucht boven open grasland en moeras, met de vleugels in een ondiepe V. In het gidsgebied is hij een zeldzame wintergast, vooral in het noorden.
Geluid
In het overwinteringsgebied vrijwel stil; bij verstoring soms een snel kek-kek-kek.
Opname: Phoebe Barnes — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
41–50 cm, slank, met lange, smalle vleugels, een lange staart en een witte stuit; een uilachtige gezichtssluier helpt bij het horen van prooien. Het mannetje is lichtgrijs van boven en wit met fijne roestbruine vlekjes van onder, met zwarte vleugelpunten en een donkere achterrand van de vleugel. Het vrouwtje is groter, bruin van boven en roomkleurig met bruine strepen van onder. Jonge vogels lijken op het vrouwtje, maar hebben een vrijwel ongestreepte, warm oranjebruine onderkant.
Verwarringssoorten
De grijze kiekendief Circus cinereus is kleiner; het mannetje heeft een roodbruin gebandeerde buik en het vrouwtje een roodbruin gebandeerde onderkant; hij leeft vooral in de Andes. Buffons kiekendief Circus buffoni is groter, met langere vleugels, een kleinere witte stuit en een lichte en een donkere vorm; hij leeft in moerassen in het laagland. De langpootkiekendief Geranospiza caerulescens is effen leigrijs, met lange oranje poten en een witte band over de handpennen.
Leefgebied
Open grasland, moerassen, rijstvelden, natte weilanden en kwelders, vooral in het laagland, soms op de hoogvlakten van de Andes. Jaagt laag boven de vegetatie op knaagdieren en kleine vogels en overnacht op de grond in hoog gras, soms met meerdere vogels bijeen.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia een zeldzame wintergast, vooral in het noorden en op de hoogvlakten van de Andes. In Ecuador en Peru slechts enkele waarnemingen; in Bolivia en op de Galápagos niet of nauwelijks vastgesteld. Broedt in Canada en de Verenigde Staten en overwintert zuidwaarts tot Midden-Amerika en het noorden van Zuid-Amerika.
- Wintergast (ca. okt–mrt)
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek tussen oktober en maart boven uitgestrekte natte graslanden en rijstvelden in het noorden van Colombia; let bij elke kiekendief op de witte stuit en de tekening van de onderkant.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. In delen van Noord-Amerika neemt de stand af door het verdwijnen van grasland en moerassen.
Wetenschappelijke naam
Circus hudsonius | (Linnaeus, 1766) (GBIF: Circus cyaneus)
Linnaeus beschreef de soort in 1766 als Falco hudsonius; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Circus werd in 1799 ingevoerd door De Lacépède. De geslachtsnaam komt van Grieks kirkos, een roofvogel die naar zijn cirkelende vlucht is genoemd. De soortnaam verwijst naar de Hudsonbaai in Canada, niet noodzakelijk de typelocatie. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Hudsonbaai, Canada.