Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Vampiergrondvink
Vampiergrondvink | Geospiza septentrionalis
Vampire Ground Finch | Pinzón vampiro | Tentilhão-vampiro
De vampiergrondvink leeft alleen op de afgelegen noordelijke eilanden Wolf en Darwin. Hij is bekend om zijn gedrag in het droge seizoen: hij pikt aan de basis van de veren van broedende genten, vooral de nazcagent, en drinkt het bloed. Daarnaast rolt hij eieren van zeevogels tegen rotsen om ze te openen.
Geluid
De zang is een korte reeks herhaalde, tsjilpende of zoemende tonen, vergelijkbaar met die van andere grondvinken.
Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.
Herkenning
12 cm, met een vrij lange, spitse, kegelvormige snavel met een rechte bovenrand. Volwassen mannetjes zijn geheel zwart, met een zwarte snavel. Vrouwtjes en jonge vogels zijn grijsbruin van boven en vuilwit met donkere streping van onder, met een lichtere snavel. Tot voor kort werd de soort als ondersoort van de spitssnavelgrondvink Geospiza difficilis beschouwd.
Verwarringssoorten
Op Wolf en Darwin leven weinig andere vinken. De grote grondvink Geospiza magnirostris is veel groter, met een zeer diepe snavel. De cactusgrondvink Geospiza scandens en de kleine grondvink Geospiza fuliginosa komen hier niet voor. De grijze boszangervink Certhidea fusca is kleiner en grijs, met een dunne snavel.
Leefgebied
De droge, rotsige hellingen en plateaus van Wolf en Darwin, met lage struiken, Opuntia en zeevogelkolonies. In het natte seizoen eet hij zaden, insecten en nectar en stuifmeel van Opuntia; in het droge seizoen ook bloed van nazcagenten Sula granti en roodpootgenten Sula sula, en de inhoud van zeevogeleieren. Het nest is een overkoepeld bouwsel in een struik of cactus.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Endemisch voor de Galápagos: alleen op Wolf en Darwin in het uiterste noordwesten van de archipel. Komt niet voor op het vasteland van Colombia, Ecuador, Peru en Bolivia.
- Jaarrond
Hoe en wanneer kijken
Wolf en Darwin zijn niet toegankelijk voor bezoekers; aan land gaan is alleen mogelijk met een onderzoeksvergunning. Schepen op duikreizen varen wel langs de eilanden, maar de vinken zijn vanaf het water zelden te zien.
Staat van instandhouding
Kwetsbaar. Het verspreidingsgebied is zeer klein, op twee kleine eilanden, waardoor de soort gevoelig is voor ingevoerde roofdieren, ziekten en de parasitaire vlieg Philornis downsi, en voor extreme droogte.
Wetenschappelijke naam
Geospiza septentrionalis | Rothschild & Hartert, 1899
Rothschild & Hartert beschreef de soort in 1899 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Geospiza werd in 1837 ingevoerd door Gould. De geslachtsnaam komt van Grieks gē, 'aarde, grond', en spiza, 'vink': een grondvink. De soortnaam komt van Latijn septentrionalis, 'noordelijk', naar het voorkomen op de noordelijke eilanden Wolf en Darwin. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Isla Wolf, Galápagos.