Alle soorten › Duifachtigen › Duiven › Veraguakwartelduif
Veraguakwartelduif | Leptotrygon veraguensis
Olive-backed Quail-Dove | Paloma perdiz de Veragua | Pariri-de-dorso-oliva
De veraguakwartelduif is een donkere, gedrongen grondduif van het Chocó-regenwoud, met een opvallende witte streep onder het oog. Hij is de enige soort van zijn geslacht en komt in het gidsgebied alleen in het westen van Colombia en het noordwesten van Ecuador voor. Hij leeft verborgen op de bodem van natte laaglandbossen.
Geluid
Een laag, hol en wat kwakend koe-oep of woep, met tussenpozen van enkele seconden herhaald vanaf de grond of een lage tak.
Opname: Olaf Jahn — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
23–25 cm, gedrongen en kortstaartig. De bovendelen zijn donker olijfbruin, met een paarse tot bronsgroene glans op achterhals en mantel. Het voorhoofd is lichtgrijs tot witachtig, de kruin grijzer. Onder het oog loopt een brede witte streep, aan de onderkant begrensd door een smalle zwarte baardstreep; de keel is wit. Borst en flanken zijn donker grijsbruin, de buik warm okerbruin. De poten zijn roze tot rood. De seksen lijken op elkaar; jonge vogels zijn doffer, met rossige randen aan de veren.
Verwarringssoorten
De rosse kwartelduif Geotrygon montana is roodbruin van boven, met een lichte wang en een donkere wangstreep, en heeft een rode snavel. De saffierkwartelduif Geotrygon saphirina heeft eveneens een witte wangstreep, maar een blauwgrijze kruin, een paarse rug en een witte onderzijde. Goldmans kwartelduif Zentrygon goldmani, die in het uiterste noordwesten van Colombia in heuvelbos voorkomt, heeft een roestbruine kruin en een lichte onderzijde.
Leefgebied
Het binnenste van zeer nat laagland- en heuvelregenwoud, ook oud secundair bos, van zeeniveau tot ongeveer 900 m. Loopt over de bosbodem, vaak in ravijnen en langs beekjes, en eet zaden, gevallen vruchten en kleine ongewervelden. Het nest is een platform van takjes laag in een struik of jonge palm.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het laagland en de uitlopers aan de Pacifische kant, van het noorden van de Chocó naar het zuiden, plaatselijk ook in het noorden landinwaarts tot de lagere Cauca- en Magdalenavallei. In Ecuador in het noordwesten, vooral in Esmeraldas en aangrenzende provincies. Ontbreekt in Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het oosten van Costa Rica en in Panama.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in het Chocó-regenwoud van het noordwesten van Ecuador en het westen van Colombia, vroeg in de ochtend langs bospaden in ravijnen, waar hij soms over het pad loopt. De lage roep verraadt hem eerder dan zijn verenkleed.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. In het gidsgebied plaatselijk en weinig gemeld; gevoelig voor de voortschrijdende ontbossing van het Chocó-laagland.
Wetenschappelijke naam
Leptotrygon veraguensis | (Lawrence, 1866)
Lawrence beschreef de soort in 1866 als Geotrygon Veraguensis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Leptotrygon werd in 2013 ingevoerd door Banks, Weckstein, Remsen & Johnson. De geslachtsnaam combineert Grieks leptos, 'fijn, slank', met trugōn, 'tortelduif'. De soortnaam veraguensis verwijst naar Veraguas in Panama, niet noodzakelijk de typelocatie. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Veraguas, Panama.