Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Vlagstaartroestpluimbroekje
Vlagstaartroestpluimbroekje | Ocreatus addae
Rufous-booted Racket-Tail | Colibrí de raquetas boliviano | Beija-flor-de-raquete-de-calças-ruivas
Het vlagstaartroestpluimbroekje is het zuidelijkste van de vlagstaartpluimbroekjes, een zeer kleine kolibrie van de Yungas op de oostflank van de Andes. Zoals bij zijn verwanten heeft het mannetje twee lange, kale buitenste staartpennen met een donkere vlag aan het eind. De donspluimen om de poten zijn bij deze soort roodbruin tot kaneelkleurig.
Geluid
Een kort, hoog tsip, vaak in de vlucht, en een zacht, droog gekwetter. De vlucht is zoemend en insectachtig; bij de balts zwaait het mannetje de vlaggen heen en weer.
Opname: Rolf A. de By — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
8–15 cm: het mannetje is inclusief de verlengde staartpennen 12–15 cm, het vrouwtje 7–9 cm. Korte, rechte zwarte snavel en een kleine witte vlek achter het oog. Het mannetje is glanzend groen, met een glinsterend groene keel en borst en een diep gevorkte staart met twee lange, kale buitenpennen met blauwzwarte, ovale vlaggen. De pluimbroekjes zijn roodbruin tot kaneelkleurig. Het vrouwtje is groen van boven en wit van onder met groene stippels, met een korte, gevorkte staart met witte punten en kleinere, lichtere pluimbroekjes.
Verwarringssoorten
Het Peruaanse vlagstaartpluimbroekje Ocreatus peruanus heeft licht okerkleurige pluimbroekjes en leeft verder naar het noorden. Pluimbroekjes van het geslacht Eriocnemis hebben witte pluimen, een gewone staart zonder vlaggen en leven meestal hoger. Het vrouwtje lijkt op kleine koketkolibries, maar die hebben een lichte band over de stuit.
Leefgebied
Randen en open plekken van vochtig bergbos van de Yungas, oude secundaire groei, beboste ravijnen en tuinen, ruwweg tussen 1000 en 2500 m. Foerageert op kleine bloemen in de middelste en lagere lagen, vaak langs een vaste route, en bezoekt suikerwaterfonteintjes. Het nest is een klein napje van mos en plantenpluis op een tak of blad.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Peru op de oostflank in het midden en zuiden van het land. In Bolivia in de Yungas van La Paz, Cochabamba en Santa Cruz. Ontbreekt in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Langs bosranden en bij suikerwaterfonteintjes in de Yungas, zoals langs de wegen naar de Manu in Peru en bij Coroico in Bolivia. Het mannetje is te herkennen aan de vlaggen achter de zwevende vogel.
Staat van instandhouding
Niet geëvalueerd in de huidige omgrenzing van de soort. De soort verdraagt secundair bos en bosranden; ontbossing in de Yungas tast het leefgebied plaatselijk aan.
Wetenschappelijke naam
Ocreatus addae | (Bourcier, 1846)
Bourcier beschreef de soort in 1846 als Trochilus Addae; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Ocreatus werd in 1846 ingevoerd door Gould. De geslachtsnaam komt van Latijn ocreatus, 'met beenstukken', naar de opvallende pluimen rond de poten. De soortnaam eert Adeline 'Adda' Wilson (1819–1891), echtgenote van de Amerikaanse financier William Savory Wilson in Parijs. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bolivia.