Alle soorten › Zangvogels › Winterkoningen › Vlekborstwinterkoning
Vlekborstwinterkoning | Pheugopedius maculipectus
Spot-breasted Wren | Chivirín moteado | Garrinchão-de-peito-pintado
De vlekborstwinterkoning is een winterkoning van het laagland van Mexico en het noorden van Midden-Amerika, met een witte borst vol zwarte vlekken. In het gidsgebied is hij alleen als zeer zeldzame dwaalgast vermeld, en geen enkele melding is goed gedocumenteerd. Vroeger werd de marañónwinterkoning tot deze soort gerekend, zodat oude meldingen vaak op die soort slaan.
Geluid
Rijke, fluitende frasen, telkens enkele keren herhaald, vaak in duet; daarnaast droge, ratelende roepen.
Opname: Manuel Grosselet — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
13,5–14 cm. Bovendelen warm bruin, de kruin iets roodbruiner. Witte wenkbrauwstreep; kopzijden zwart-wit gestreept. Keel en borst wit met dichte, ronde zwarte vlekken; flanken en onderbuik kaneelbruin. Staart bruin met zwarte dwarsbanden. De seksen zijn gelijk; jonge vogels hebben een vager gevlekte, grijzere borst.
Verwarringssoorten
De marañónwinterkoning Pheugopedius sclateri lijkt sterk, maar heeft fijnere spikkels die doorlopen tot op de buik en minder kaneelbruin op de flanken; hij is de soort die in het gidsgebied voorkomt. De roodborstwinterkoning Pheugopedius rutilus heeft alleen een gespikkelde keel en een oranjerode borst.
Leefgebied
Vochtig en halfvochtig laaglandbos, bosranden, struweel, secundair bos en plantages, van zeeniveau tot ongeveer 1500 m. Zoekt in dichte begroeiing laag boven de grond naar insecten en spinnen. Het nest is een bolvormig bouwsel met een zij-ingang.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In het gidsgebied alleen als zeer zeldzame dwaalgast vermeld, met onbevestigde meldingen uit Colombia en Peru die waarschijnlijk op de marañónwinterkoning betrekking hebben; uit Ecuador, Bolivia en de Galápagos niet bekend. Buiten het gidsgebied van het oosten en zuiden van Mexico tot in het noorden van Costa Rica.
Hoe en wanneer kijken
Een sterk gevlekte winterkoning in het gidsgebied is vrijwel altijd een marañónwinterkoning. Een vogel die op deze soort lijkt, vergt foto's en geluidsopnamen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. In zijn verspreidingsgebied in Midden-Amerika is de soort algemeen in bosranden en secundair bos.
Wetenschappelijke naam
Pheugopedius maculipectus | (de Lafresnaye, 1845)
De Lafresnaye beschreef de soort in 1845 als Thriothorus maculipectus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Pheugopedius werd in 1851 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam komt van Grieks pheugō, 'vluchten, mijden', en pedion, 'vlakte, open terrein', dus 'die open terrein mijdt'. De soortnaam komt van Latijn macula, 'vlek', en pectus, 'borst'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Veracruz, Mexico.