Alle soorten › Zangvogels › Spotlijsters › Campospotlijster
Campospotlijster | Mimus saturninus
Chalk-browed Mockingbird | Calandria grande | Sabiá-do-campo
De campospotlijster is de grote, grijsbruine spotlijster van de open graslanden en savannen in het midden en oosten van Zuid-Amerika. Hij zit vaak rechtop op een paal, struik of dak, met de lange staart wat opgeheven, en zingt een luide, gevarieerde zang met veel nabootsingen. In het gidsgebied leeft hij alleen in het laagland van Bolivia.
Geluid
De zang is een luide, lange en gevarieerde reeks fluitende, rollende en krassende frasen, met veel nagebootste geluiden van andere vogels, vaak vanaf een hoge zitplaats en soms ook 's nachts. De roep is een hard, schor tsjek of een raspend gekras.
Opname: Pedro Sanetti — CC0 1.0 · xeno-canto
Herkenning
23–26 cm, een slanke, langstaartige spotlijster met lange poten en een vrij lange, licht gebogen zwarte snavel. De bovendelen zijn grijsbruin, met donkere streping op de rug. Een brede, witte wenkbrauwstreep contrasteert met een donkere oogstreep en donkere wangen. De onderdelen zijn vuilwit, met een bleke, geelbruine tint op borst en flanken. De vleugels zijn donker met lichte randen aan de dekveren; de staart is zwartachtig met brede witte toppen aan de buitenste pennen. De seksen zijn gelijk; jonge vogels hebben donkere vlekjes op de borst.
Verwarringssoorten
De witbandspotlijster Mimus triurus is kleiner, met een ongestreepte rug, een roodbruine stuit, een brede witte band in de vleugel en grotendeels witte buitenste staartpennen. De bruinrugspotlijster Mimus dorsalis heeft een kastanjebruine, ongestreepte rug en leeft in de droge Andesdalen. De grijze monjita Nengetus cinereus is een tiran met een kortere staart, een zwarte baardstreep en een witte vlek aan de basis van de handpennen.
Leefgebied
Open en halfopen land: savannen, cerrado, weiland met verspreide bomen en struiken, bosranden, open struweel, dorpen en tuinen, in het gidsgebied vooral in het laagland, plaatselijk tot in de lagere dalen van de Andes. Zoekt veel op de grond naar insecten en andere ongewervelden en eet ook vruchten. Leeft vaak in paren of kleine groepen; het nest is een kom van takjes in een struik of lage boom.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Bolivia: algemeen in het oostelijke en noordelijke laagland, onder meer in Beni en Santa Cruz, en in het Chaco, plaatselijk tot in de lagere Andesdalen. Ontbreekt in Colombia, Ecuador en Peru en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in een groot deel van Brazilië, in Paraguay, Uruguay en het noordoosten van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Kijk in de savannen en het weiland rond Santa Cruz en in Beni op palen, hekken, struiken en daken; de vogels zitten vaak open en vallen op door hun zang en de witte staarttoppen in de vlucht.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. Wijdverbreid en algemeen; de soort profiteert van ontbossing en de aanleg van weiland.
Wetenschappelijke naam
Mimus saturninus | (Lichtenstein, 1823)
Lichtenstein beschreef de soort in 1823 als Turdus saturninus; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Mimus werd in 1826 ingevoerd door Boie. De geslachtsnaam is Latijn mimus, 'nabootser', naar het nadoen van andere geluiden. De soortnaam is middeleeuws Latijn saturninus, 'somber, loodkleurig'; in de alchemie werd Saturnus met lood verbonden. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Rio Tapajós, Pará, Brazilië.