Alle soorten › Spechtachtigen › Toekans › Vleksnavelpepervreter
Vleksnavelpepervreter | Selenidera maculirostris
Spot-billed Toucanet | Tucanete piquimaculado | Araçari-poca
De vleksnavelpepervreter is een kleine toekan van het Atlantisch regenwoud van Zuidoost-Brazilië en aangrenzende landen. Hij staat als dwaalgast in deze gids, maar zijn verspreidingsgebied ligt ver buiten het gidsgebied. De naam verwijst naar de lichte snavel met zwarte vlekken en dwarsbanden.
Geluid
Een reeks lage, kwakende tonen, vergelijkbaar met die van andere pepervreters.
Opname: Mateus Gonçalves Santos — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
33–35 cm. Het mannetje heeft een zwarte kop, keel en borst, een gele pluim achter het oog en naakte, lichte huid rond het oog. De bovendelen zijn groen, de flanken geel en de onderstaartdekveren rood. Bij het vrouwtje zijn de zwarte delen kastanjebruin. De snavel is lichtgroen tot ivoorkleurig, met zwarte vlekken en dwarsbanden; de hoeveelheid zwart verschilt per vogel.
Verwarringssoorten
Goulds pepervreter Selenidera gouldii, in het oosten van Bolivia, heeft een zwart en ivoorkleurig getekende snavel met een geeloranje punt en wordt soms tot dezelfde soort gerekend. Reinwardts pepervreter Selenidera reinwardtii heeft een rode of een zwarte en groene snavel, zonder vlekken.
Leefgebied
Vochtig laagland- en heuvelbos van het Atlantisch regenwoud, vooral in de middelste etage en de kruinen. Eet vooral vruchten, daarnaast insecten. Broedt in een boomholte.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In het gidsgebied alleen als dwaalgast vermeld; zekere waarnemingen in Colombia, Ecuador, Peru, Bolivia of op de Galápagos zijn niet bekend. Buiten het gidsgebied in het Atlantisch regenwoud van Zuidoost-Brazilië, Oost-Paraguay en Noordoost-Argentinië.
Hoe en wanneer kijken
In het gidsgebied is er geen vaste plek. Een pepervreter met een gevlekte snavel in het oosten van Bolivia is eerst te toetsen aan Goulds pepervreter.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd, maar het Atlantisch regenwoud is grotendeels gekapt en versnipperd.
Wetenschappelijke naam
Selenidera maculirostris | (Lichtenstein, 1823)
Lichtenstein beschreef de soort in 1823 als Pteroglossus maculirostris; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Selenidera werd in 1837 ingevoerd door Gould. De geslachtsnaam komt van Grieks selēnē, 'maan', en deirē, 'hals', naar de gele halvemaanvormige band in de nek van het mannetje. De soortnaam maculirostris komt van Latijn macula, 'vlek', en rostrum, 'snavel', naar de gevlekte snavel. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Brazilië.