Alle soorten › Stormvogelachtigen › Pijlstormvogels › Westlandstormvogel

Westlandstormvogel | Procellaria westlandica

Westland Petrel | Pardela de Westland | Pardela-de-westland

De westlandstormvogel broedt uitsluitend in de kustheuvels bij Punakaiki op het Zuidereiland van Nieuw-Zeeland, in de zuidelijke winter. Na het broedseizoen steken veel vogels de Grote Oceaan over naar de wateren voor Zuid-Amerika. In het gidsgebied is hij een schaarse gast ver op zee.

Westlandstormvogel (Procellaria westlandica)
Foto: Helen Cunningham — CC BY-SA 2.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Op zee stil. Op de broedplaatsen 's nachts kakelende en jammerende roepen.

Luister: ZangXC666563

Opname: David Boyle — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

50–55 cm, een grote, geheel zwartbruine stormvogel met een forse, bleek hoornkleurige snavel met een zwarte punt, en zwarte poten. De ondervleugel is donker, soms met een zilverachtige glans op de basis van de handpennen. Vliegt met trage, krachtige vleugelslagen en lange glijvluchten, bij harde wind in hoge bogen boven het water. De seksen zijn gelijk; jongen lijken op volwassen vogels.

Verwarrings­soorten

De witkinstormvogel Procellaria aequinoctialis lijkt sterk, maar heeft een geheel lichte, groengele snavel zonder zwarte punt en vaak een witte kin; kijk altijd naar de snavelpunt. De zwarte stormvogel Procellaria parkinsoni is kleiner en slanker, met een kleinere snavel met donkere punt, en vliegt lichter. De grauwe pijlstormvogel Ardenna grisea is kleiner, met een slanke, donkere snavel en een zilverwitte ondervleugel. Jonge reuzenstormvogels Macronectes zijn veel groter, met een veel zwaardere snavel.

Leefgebied

Open oceaan, vooral boven en voorbij de rand van het continentaal plat, soms dichter onder de kust bij vissersboten. Eet vis, inktvis en visafval, vaak van vissersschepen, en duikt daarvoor ondiep. Broedt in kolonies in holen op beboste hellingen in de kustheuvels van Nieuw-Zeeland.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In Peru een schaarse gast ver op zee, vooral in de zuidelijke zomer. Voor Ecuador zijn er weinig gegevens. Geen zekere gegevens uit Colombia, Bolivia en van de Galápagos. Broedt niet in het gidsgebied. Buiten het gidsgebied broedt hij alleen bij Punakaiki in Nieuw-Zeeland; buiten de broedtijd vooral voor de kust van Chili en Peru en in de Tasmanzee.

  • Jaarrond
  • Zomergast (ca. apr–sep)
  • Wintergast (ca. okt–mrt)
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Op pelagische tochten ver uit de kust van Peru in de zuidelijke zomer; controleer elke grote, donkere stormvogel bij vissersboten op een zwarte snavelpunt.

Staat van instandhouding

Bedreigd. De wereldstand is klein en broedt op één plek, waardoor de soort gevoelig is voor stormschade, aardverschuivingen en ingevoerde roofdieren. Bijvangst in de visserij is een belangrijke bedreiging.

Wetenschappelijke naam

Procellaria westlandica | Falla, 1946

Falla beschreef de soort in 1946 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Procellaria werd in 1758 ingevoerd door Linnaeus. De geslachtsnaam komt van Latijn procella, 'storm'. De soortnaam verwijst naar Westland, een regio op het Zuidereiland van Nieuw-Zeeland. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Barrytown, Westland, Nieuw-Zeeland.