Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Witkinmuisspecht

Witkinmuisspecht | Dendrocincla merula

White-chinned Woodcreeper | Trepatroncos barbiblanco | Arapaçu-da-taoca

De witkinmuisspecht is een donkerbruine muisspecht van het Amazone-regenwoud die vrijwel uitsluitend zwermen trekmieren volgt. Hij vangt de insecten die voor de mieren uit vluchten en is daarom bijna altijd laag in het bos bij een mierenzwerm te vinden. Het kleine witte kinvlekje geeft hem zijn naam.

Witkinmuisspecht (Dendrocincla merula)
Foto: Jon Irvine — CC BY-SA 2.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Bij mierenzwermen harde, nasale roepen en een snelle, droge ratel. De zang, vooral in de schemering, is een reeks heldere, dalende tonen.

Luister: RoepXC257074

Opname: Daniel F. Lane — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

18–20 cm, met een rechte, donkere snavel en een stijve, roodbruine staart. Het kleed is effen donker olijfbruin, iets warmer op vleugels en staart. Op de kin zit een kleine, witte vlek die bij een vogel die zijn kop opricht te zien is. Het oog is grijs of blauwgrijs bij volwassen vogels. De seksen zijn gelijk.

Verwarrings­soorten

De grijswangmuisspecht Dendrocincla fuliginosa is lichter en grijzer bruin, met een grijze wang, een donkere baardstreep en zonder witte kin; hij volgt ook mierenzwermen. De bruinkeelmuisspecht Dendrexetastes rufigula heeft een kaneelkleurige keel en een lichte snavel en zit hoger in de bomen. Mierenvolgers als de gebandeerde muisspecht Dendrocolaptes certhia zijn groter en fijn gebandeerd.

Leefgebied

Het binnenste van vochtig regenwoud op terra firme en in seizoensgebonden overstroomd bos, van het laagland tot ongeveer 900 m. Volgt zwermen trekmieren en pikt op lage stammen en takken de vluchtende insecten en andere ongewervelde dieren op. Het nest ligt in een holte in een boom of stronk.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

Colombia: in het Amazonegebied in het zuidoosten. Ecuador: in het laagland ten oosten van de Andes. Peru: in het Amazonegebied. Bolivia: in het laagland van het noorden. Ontbreekt ten westen van de Andes en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuiden van Venezuela, de Guyana's en het Braziliaanse Amazonegebied.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek in terra-firmebos naar een zwerm trekmieren, herkenbaar aan de mierenvogels, tangares en muisspechten die er laag boven hangen. Wacht stil bij de zwerm; de witkinmuisspecht zit vaak verticaal tegen een lage stam en vliegt af en toe naar de grond.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. Omdat de soort afhankelijk is van grote mierenkolonies in ongestoord bos, verdwijnt hij snel uit versnipperd bos.

Wetenschappelijke naam

Dendrocincla merula | (Lichtenstein, 1820)

Lichtenstein beschreef de soort in 1820 als Dendrocolaptes Merula; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Dendrocincla werd in 1840 ingevoerd door Gray. De geslachtsnaam komt van Oudgrieks dendron, 'boom', en kinklos, een niet nader bekende vogel die met de staart wipt, vaak vertaald als 'kwikstaart'. De soortnaam komt van Latijn merula, 'merel', naar het donkere verenkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cayenne, Frans-Guyana.