Alle soorten › Papegaaiachtigen › Papegaaien › Witnekparkiet
Witnekparkiet | Pyrrhura albipectus
White-breasted Parakeet | Perico pechiblanco | Tiriba-de-peito-branco
De witnekparkiet is een Pyrrhura met een witachtige keel en borst, die alleen in de bergen van het zuidoosten van Ecuador en het aangrenzende noorden van Peru voorkomt. Hij leeft in groepen in het voetheuvelbos en het lagere bergbos. De lichte borstband onderscheidt hem van alle andere Pyrrhura-soorten in het gidsgebied.
Geluid
Schel, schor gekwetter, zoals een herhaald kriek-kriek, vooral in de vlucht; groepen in een boom maken zachte, babbelende geluiden.
Opname: Mitch Lysinger — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
24 cm, met een lange, spitse staart en een lichte, hoornkleurige snavel. De kruin is donkerbruin, de oorstreek oranjegeel. De keel, halszijden en bovenborst vormen een witachtige band met een gele tot oranjegele zweem. De rest van het kleed is groen, met een vage oranjerode vlek op de buik. De handdekveren zijn rood. De staart is van boven groen met een roodbruine punt en van onder dof roodbruin. Rond het oog zit een kale, witachtige ring. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De zwartstaartparkiet Pyrrhura melanura komt in het laagland en de voetheuvels in de buurt voor, maar heeft een donkere, licht geschubde borst en geen witte band of oranje oorvlek. De goudpluimparkiet Leptosittaca branickii is groter en egaal groen, met een gele pluim achter het oog, en leeft hoger in de bergen.
Leefgebied
Vochtig voetheuvelbos en lager bergregenwoud, ook bosranden en halfopen terrein met hoge bomen, meestal tussen 900 en 2000 m. Eet vruchten, zaden en bloemen in het bladerdak. Broedt in boomholten.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Ecuador in het zuidoosten, in Morona-Santiago en Zamora-Chinchipe, onder meer in de Cordillera del Cóndor en de lagere delen van het nationaal park Podocarpus. In Peru in het noorden, in de Cordillera del Cóndor en aangrenzend Amazonas en Cajamarca. Ontbreekt in Colombia, Bolivia en op de Galápagos. Endemisch voor het gidsgebied.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In het laagste deel van het nationaal park Podocarpus bij Zamora, zoals in de vallei van de Bombuscaro, en in de omgeving van Copalinga, waar groepen in de boomtoppen langs de bosrand foerageren. Let in de ochtend op kwetterende groepjes die over het dal vliegen.
Staat van instandhouding
Kwetsbaar. De soort heeft een klein verspreidingsgebied en een kleine stand. Het bos in de dalen van het zuidoosten van Ecuador wordt omgezet in weiland, en mijnbouw in de Cordillera del Cóndor vormt een groeiende bedreiging.
Wetenschappelijke naam
Pyrrhura albipectus | Chapman, 1914
Chapman beschreef de soort in 1914 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Pyrrhura werd in 1856 ingevoerd door Bonaparte. De geslachtsnaam komt van Grieks purrhos, 'vuurrood', en oura, 'staart'. Latijn albus, 'wit', en pectus, 'borst'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Zamora, Zamora-Chinchipe, Ecuador.