Alle soorten › Papegaaiachtigen › Papegaaien › Zwartkopparkiet
Zwartkopparkiet | Pyrrhura rupicola
Black-capped Parakeet | Cotorra capirotada | Tiriba-rupestre
De zwartkopparkiet is een Pyrrhura van het zuidwestelijke Amazonegebied, met een donkere kap en een sterk geschubde borst. Groepen bewegen zich door het bladerdak van het laaglandbos en zijn vooral in de vlucht te horen. Het is de enige Pyrrhura met een groene staart in zijn verspreidingsgebied.
Geluid
Schel, schor kriek of kie-kie, vaak snel herhaald in de vlucht; groepen in een boom maken zachte, babbelende geluiden.
Opname: Jacob Wijpkema — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
25 cm, met een lange, spitse staart en een donkergrijze snavel. De kruin en het achterhoofd zijn zwartbruin. De keel, halszijden en borst zijn donker met brede witte tot geelwitte randen aan de veren, wat een duidelijk geschubd patroon geeft. De rest van het kleed is groen; de handdekveren en de vleugelboeg zijn rood. De staart is groen. Rond het oog zit een smalle, kale, grijze ring. De seksen zijn gelijk; jonge vogels hebben minder rood in de vleugel.
Verwarringssoorten
De bonte parkiet Pyrrhura picta heeft een blauw voorhoofd, rood of blauw in het gezicht, een rode buikvlek en een roodbruine staart. De hellmayrs parkiet Pyrrhura amazonum in het noorden van Bolivia heeft een rode buik, een roodbruine staart en een lichte oorvlek. De karmozijnbuikparkiet Pyrrhura perlata heeft een rode buik en blauwe wangen. De amazoneparkiet Nannopsittaca dachilleae is veel kleiner, met een korte staart.
Leefgebied
Vochtig laaglandbos op terra firme, overstromingsbos, bamboebos en bosranden, meestal onder 1000 m. Eet vruchten, zaden en bloemen in het bladerdak en het middelste niveau. Broedt in boomholten.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Peru in het Amazonelaagland van het midden en zuiden, van Huánuco en Ucayali zuidwaarts tot Madre de Dios en Puno. In Bolivia in het noordwestelijke laagland van Pando, La Paz en Beni. Ontbreekt in Colombia, Ecuador en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het westen van Brazilië (Acre).
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In het laagland van Madre de Dios, zoals rond Tambopata en in het laaglanddeel van Manu, waar groepen in de boomtoppen langs bosranden en rivieren foerageren. Let op snelle, kwetterende groepjes die over het bos vliegen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Het verspreidingsgebied is groot en grotendeels bebost; plaatselijk verdwijnt bos door ontginning, wegenaanleg en goudwinning.
Wetenschappelijke naam
Pyrrhura rupicola | (Tschudi, 1844)
Tschudi beschreef de soort in 1844 als Conurus rupicola; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Pyrrhura werd in 1856 ingevoerd door Bonaparte. De geslachtsnaam komt van Grieks purrhos, 'vuurrood', en oura, 'staart'. Latijn rupes, 'rots', en -cola, 'bewoner': 'rotsbewoner'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Peru.