Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Witoorpluimbroekje
Witoorpluimbroekje | Eriocnemis mirabilis
Colorful Puffleg | Calzadito admirable | Calçudo-colorido
Het witoorpluimbroekje is een klein pluimbroekje dat pas in 1967 werd beschreven, van de Pacifische flank van de Westelijke Cordillera in Colombia. Het mannetje is veelkleurig, met glinsterend groen, blauw en koperrood op de onderkant. Het bekende verspreidingsgebied is zeer klein.
Van deze soort bestaat geen foto van een levende wilde vogel met een geschikte Creative Commons-licentie. Heb je er een die aan de regels voldoet? Stuur hem in.
Geluid
Een hoog, dun tsit; verder weinig beschreven.
Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.
Herkenning
8–9 cm, met een korte, rechte zwarte snavel en een licht gevorkte, bronsgroene staart. Het mannetje is groen van boven, met een glinsterend groen voorhoofd en een glinsterend groene keel en borst; de buik heeft een blauwe glans en de onderstaartdekveren zijn koperrood. De beenpluimen zijn wit. Het vrouwtje is groen van boven en wit van onder, met groene en roodachtige vlekken, roodachtige onderstaartdekveren en een klein wit vlekje achter het oog.
Verwarringssoorten
Het smaragdbuikpluimbroekje Eriocnemis aline heeft een witte vlek op de borst en groene onderstaartdekveren, en mist het blauw en koperrood van de onderkant. Het aureliapluimbroekje Haplophaedia aureliae is doffer groen, zonder glinsterende onderkant, en heeft kleinere, lichte beenpluimen. Het vlagstaartwitpluimbroekje Ocreatus underwoodii heeft bij het mannetje lange staartveren met vlagjes.
Leefgebied
Vochtig nevelwoud met veel mos en epifyten op de Pacifische flank, ruwweg tussen 2200 en 2600 m. Foerageert vooral in de onderste en middelste lagen van het bos en aan bosranden, aan bloeiende struiken en epifyten. Het nest is niet beschreven.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia alleen bekend van enkele plaatsen op de Pacifische flank van de Westelijke Cordillera in Cauca, vooral het Nationaal Park Munchique, en verder zuidelijk in Nariño. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
Hoe en wanneer kijken
Aan bloeiende struiken en epifyten in het nevelwoud van Munchique en omgeving, vaak laag in het bos. Het gebied is alleen te bereiken met een plaatselijke gids en na navraag over de veiligheid.
Staat van instandhouding
Bedreigd. Het bekende leefgebied is zeer klein en wordt aangetast door kap voor landbouw, de teelt van illegale gewassen en mijnbouw.
Wetenschappelijke naam
Eriocnemis mirabilis | Meyer de Schauensee, 1967
Meyer de Schauensee beschreef de soort in 1967 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Eriocnemis werd in 1849 ingevoerd door Reichenbach. De geslachtsnaam combineert Grieks erion, 'wol', met knēmis, 'beenkap', naar de donzige veerpluimen aan de poten. De soortnaam is Latijn mirabilis, 'wonderbaarlijk, opmerkelijk'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Charguayaco, Cauca, Colombia.