Alle soorten › Zangvogels › Tapaculo's › Witvleugeltapaculo
Witvleugeltapaculo | Scytalopus krabbei
White-winged Tapaculo | Churrín aliblanco | Macuquinho-de-asa-branca
De witvleugeltapaculo is een pas in 2020 beschreven tapaculo uit de Andes van noord-centraal Peru, genoemd naar de Deense ornitholoog Niels Krabbe. Hij lijkt sterk op andere grijze Scytalopus-soorten, maar heeft een klein wit vlekje op de vleugel. De soort leeft in nat struweel en hoog bergbos vlak onder de boomgrens.
Van deze soort bestaat geen foto van een levende wilde vogel met een geschikte Creative Commons-licentie. Heb je er een die aan de regels voldoet? Stuur hem in.
Geluid
De zang verschilt van die van verwante Scytalopus-soorten en was bij de beschrijving een belangrijk kenmerk; het is een herhaalde reeks korte tonen. Details zijn nog weinig gepubliceerd; opnamen zijn het beste hulpmiddel.
Opname: Dan Lane — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
11–12 cm, klein en rond, met een korte, vaak opgewipte staart. Het kleed is grotendeels donkergrijs; stuit en flanken zijn bruin met donkere bandering. Een klein wit vlekje op de vleugel wordt gevormd door witte buitenvlaggen van de buitenste twee of drie handpendekveren. Vrouwtjes zijn bruiner dan mannetjes; jonge vogels zijn bruin met dichte donkere bandering.
Verwarringssoorten
Tschudi's tapaculo Scytalopus acutirostris komt plaatselijk in hetzelfde gebied voor, maar mist het witte vleugelvlekje en leeft meer in het bos zelf, waar de witvleugeltapaculo meer aan de overgang van struweel naar open graspollen is gebonden. De jalcatapaculo Scytalopus frankeae leeft in vergelijkbaar struweel in Huánuco, Pasco en Junín en heeft eveneens geen wit op de vleugel. De zang en het vleugelvlekje zijn de belangrijkste kenmerken.
Leefgebied
Nat struweel en hoog bergbos, vooral aan de bovengrens van het bos waar struweel overgaat in open grasland met graspollen, tussen ongeveer 2800 en 3500 m, meestal rond 2900 tot 3100 m. Beweegt laag door dichte vegetatie en zoekt kleine insecten en spinnen. Over het nest is niets bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Alleen in Peru, op enkele plaatsen in drie afzonderlijke gebieden in de Centrale Andes van noord-centraal Peru; waarschijnlijk ook langs de oostflank ten noorden van de Río Huallaga. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in nat struweel aan de bovengrens van het bos in noord-centraal Peru en luister naar zingende vogels. Let bij een zichtbare vogel op het kleine witte vleugelvlekje.
Staat van instandhouding
Niet geëvalueerd. De soort is pas recent beschreven en nog niet beoordeeld. Binnen het kleine bekende gebied komt hij in geschikt leefgebied algemeen voor; branden en begrazing aan de boomgrens tasten het struweel plaatselijk aan.
Wetenschappelijke naam
Scytalopus krabbei | Schulenberg, Lane, Spencer, Angulo P & Cadena, 2020
Schulenberg, Lane, Spencer, Angulo P & Cadena beschreef de soort in 2020 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Scytalopus werd in 1837 ingevoerd door Gould. De geslachtsnaam combineert Grieks skutalē of skutalon, 'stok', met pous, 'voet'. De soortnaam krabbei eert Niels Krabbe, Deens ornitholoog met veel veldwerk in de Andes en specialist in de tapaculo's van het geslacht Scytalopus. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cerro Patricia, Alto Mayo, San Martín/Amazonas, Peru.