Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Zilverbrauwtangare

Zilverbrauwtangare | Tangara cyanotis

Blue-browed Tanager | Tangara cejiazul | Saíra-de-sobrancelha-azul

De zilverbrauwtangare is een kleine tangare van de oosthelling van de Andes, zwart van boven met een brede lichtblauwe wenkbrauwstreep. Hij is minder talrijk dan de meeste verwanten en wordt vooral gezien in gemengde groepen van tangaren in de subtropische zone. Het zwaartepunt van zijn verspreiding ligt in Peru en Bolivia.

Zilverbrauwtangare (Tangara cyanotis)
Foto: Nick Athanas — CC BY-SA 2.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Dunne, hoge tsit- en tsip-roepjes, zoals bij verwante tangaren. Een zang is weinig beschreven.

Luister: ZangXC257143

Opname: Daniel F. Lane — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

12 cm. Kop, rug en mantel zijn zwart, met een brede, zilverig lichtblauwe wenkbrauwstreep van boven het oog tot op de achterkop. De vleugelpennen en dekveren hebben blauwe randen, de stuit is turkooisblauw. Keel en borst zijn glanzend turkooisblauw, soms met zwarte vlekjes op de borstzijden; het midden van de buik en de onderstaartdekveren zijn lichtbruin. De snavel is zwart en kort. De seksen zijn gelijk; jonge vogels zijn doffer.

Verwarrings­soorten

De zwartnektangare Tangara labradorides is overwegend zilverig blauwgroen, zonder zwarte rug. De zilvervlektangare Tangara nigroviridis heeft een zwart masker en een gevlekt kleed zonder wenkbrauwstreep. De blauw-zwarte tangare Tangara vassorii leeft hoger en is egaal blauw met zwarte vleugels. De azuurkoptangare Stilpnia cyanicollis heeft een geheel blauwe kop en een zwarte buik.

Leefgebied

Kronen en randen van vochtig bergbos aan de oosthelling, ook secundair bos en bosranden, ruwweg tussen 1200 en 2200 m. Zoekt in de buitenste takken naar insecten en eet kleine vruchten, meestal in paartjes binnen gemengde groepen.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In Colombia zeer plaatselijk op de oosthelling van de Andes in het zuiden; in Ecuador plaatselijk aan de oosthelling; in Peru langs de hele oosthelling; in Bolivia aan de oosthelling in de Yungas van La Paz, Cochabamba en Santa Cruz. Komt niet voor op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied niet voor.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-11-01 – 2026-10-31), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Bij gemengde groepen tangaren in de Yungas van Peru en Bolivia, zoals langs wegen door het bergbos aan de oosthelling. Let op een kleine zwarte tangare met een lichte wenkbrauw tussen de andere soorten.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. In het noorden van zijn verspreiding schaars en plaatselijk, in Peru en Bolivia vrij algemeen; ontbossing van de oosthelling raakt delen van zijn leefgebied.

Wetenschappelijke naam

Tangara cyanotis | (Sclater, 1858)

Sclater beschreef de soort in 1858 als Calliste cyanotis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Tangara werd in 1760 ingevoerd door Brisson. De geslachtsnaam komt uit het uitgestorven Tupi, waarin tangara 'danser' betekent. De soortnaam komt van Grieks kuanos, 'donkerblauw', en ous (ōtos), 'oor', naar het blauw rond oog en oor. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Peru, nabij de grens met Bolivia.