Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Zilvervlektangare
Zilvervlektangare | Tangara nigroviridis
Beryl-spangled Tanager | Tangara lentejuelada | Saíra-lantejoulada
De zilvervlektangare is een kleine, zwarte tangare die dicht bezaaid is met lichte, groenblauwe vlekjes, met een lichtgroene kruin en een zwart masker. Hij is een van de vaste soorten in gemengde groepen in het nevelwoud van de Andes, van Colombia tot Bolivia, en komt geregeld naar vruchtdragende bomen aan bosranden.
Geluid
Hoge, dunne tsiet- en tsit-roepjes, vaak in gemengde groepen; de zang is een korte reeks hoge, ijle tonen.
Opname: Ross Gallardy — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
13 cm, met een korte, spitse zwarte snavel. Kruin en achterkop zijn licht glanzend groen tot groenblauw, het gezicht is zwart als een masker. De rug is zwart met lichte, groenblauwe vlekken; de stuit is glanzend groenblauw. De onderdelen zijn zwart, dicht bezet met ronde, lichte groenblauwe vlekjes, het midden van de buik is lichter. Vleugels en staart zijn zwart met blauwe randen. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn doffer en grijzer, met minder scherpe vlekken.
Verwarringssoorten
De zwartnektangare Tangara labradorides is egaal zilvergroen zonder vlekken, met een zwart midden op de kruin en een zwarte teugel. De blauw-zwarte tangare Tangara vassorii is egaal glanzend blauw met zwarte vleugels, zonder vlekken. De zilverbrauwtangare Tangara cyanotis van de oostflank in Peru en Bolivia heeft een zwarte rug met een blauwe wenkbrauwstreep en een lichtbruine buik. De goudnektangare Chalcothraupis ruficervix is blauw met een goudbruine nekvlek.
Leefgebied
Vochtig bergbos en nevelwoud, bosranden, secundair bos en bomen in half open terrein, ruwweg tussen 1300 en 3000 m, het meest tussen 1600 en 2500 m. Zoekt op takken en tussen mos naar insecten en eet veel kleine vruchten en bessen, in de middenlaag en het kronendak. Het nest is een kom in een boom of struik.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in alle drie de Andesketens. In Ecuador op beide flanken van de Andes. In Peru op de oostflank van noord tot zuid en in het noorden ook op de westflank. In Bolivia op de oostflank in La Paz en Cochabamba. Komt niet voor op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in de bergen van het westen van Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in gemengde groepen langs bosranden en wegen in het nevelwoud, zoals rond Mindo in Ecuador en langs de weg naar Manu in Peru; let op een kleine zwarte vogel met lichte vlekjes die snel van tak naar tak beweegt.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Algemeen en wijdverbreid; verdraagt bosranden en secundair bos.
Wetenschappelijke naam
Tangara nigroviridis | (de Lafresnaye, 1843)
De Lafresnaye beschreef de soort in 1843 als T[anagra] nigroviridis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Tangara werd in 1760 ingevoerd door Brisson. De geslachtsnaam komt uit het uitgestorven Tupi, waarin tangara 'danser' betekent. De soortnaam komt van Latijn niger, 'zwart', en viridis, 'groen', naar het zwart-groene verenkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bogotá, Colombia.