Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Blauw-zwarte tangare

Blauw-zwarte tangare | Tangara vassorii

Blue-and-black Tanager | Tangara azulinegra | Saíra-azul-e-preta

De blauw-zwarte tangare is een kleine, glanzend blauwe tangare met zwarte vleugels en staart, die hoger in de Andes leeft dan vrijwel elke andere Tangara-soort. Paren en groepjes horen bij de vaste kern van gemengde groepen in het hogere nevelwoud en aan bosranden tot dicht bij de boomgrens.

Blauw-zwarte tangare (Tangara vassorii)
Foto: Charles J. Sharp — CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Hoge, dunne tsit-roepjes, vaak herhaald in gemengde groepen; een zang wordt weinig gehoord.

Luister: ZangXC1172511

Opname: Carlos Delgado JUMABITA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto

Herkenning

13 cm, met een korte, spitse zwarte snavel. Het verenkleed is glanzend kobaltblauw tot ultramarijn, met een zwarte teugel, zwarte vleugels met blauwe randen aan de dekveren en een zwarte staart. De seksen zijn vrijwel gelijk; het vrouwtje is iets doffer. Vogels uit het zuiden van Peru en uit Bolivia zijn donkerder blauw, met zwarte vlekken op de rug. Jonge vogels zijn grijzer en doffer blauw.

Verwarrings­soorten

De maskerberghoningkruiper Diglossa cyanea is groter en doffer blauw, met een zwart masker, een rode iris en een fijne, aan de punt gehaakte snavel. De grijsblauwe berghoningkruiper Diglossa caerulescens is grijsblauw zonder zwarte vleugels. De goudkruintangare Iridosornis rufivertex is groter en donkerder, met een zwarte kop en een gele kruinvlek. De zilvervlektangare Tangara nigroviridis is zwart met lichte, groenblauwe vlekken.

Leefgebied

Vochtig hoger bergbos, nevelwoud en elfenwoud, ook bosranden, struikgewas en kleine bosjes in half open terrein, ruwweg tussen 2000 en 3400 m. Zoekt in de middenlaag en het kronendak naar insecten op takken en mos en eet veel kleine vruchten en bessen. Het nest is een kom in een boom of struik.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In Colombia in alle drie de Andesketens. In Ecuador op beide flanken van de Andes. In Peru op de oostflank van noord tot zuid en in het noorden ook op de westflank. In Bolivia op de oostflank in La Paz en Cochabamba. Komt niet voor op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in de Andes van het westen van Venezuela.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek in gemengde groepen in het hogere nevelwoud, zoals bij Yanacocha en langs de Papallacta-pas in Ecuador of langs wegen in het bergbos boven 2500 m in Peru; let op een kleine, egaal donkerblauwe vogel die hoog langs de takken zoekt.

Staat van instandhouding

Niet geëvalueerd. Vrij algemeen en wijdverbreid in geschikt bergbos; verdraagt bosranden en half open terrein, maar is afhankelijk van het behoud van het hogere bergbos.

Wetenschappelijke naam

Tangara vassorii | (Boissonneau, 1840)

Boissonneau beschreef de soort in 1840 als Tanagra (Euphone?) Vassorii; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Tangara werd in 1760 ingevoerd door Brisson. De geslachtsnaam komt uit het uitgestorven Tupi, waarin tangara 'danser' betekent. De soortnaam eert de Franse verzamelaar M. Vassor, over wie verder weinig bekend is. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bogotá, Colombia.