Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse zangers › Zuid-Amerikaanse maskerzanger
Zuid-Amerikaanse maskerzanger | Geothlypis aequinoctialis
Masked Yellowthroat | Mascarita equinoccial | Pia-cobra-do-norte
De Zuid-Amerikaanse maskerzanger is een gele zanger met een zwart masker, die in natte graslanden, moerassen en ruigten in het noorden van Zuid-Amerika leeft. In het gidsgebied komt hij alleen in Colombia voor, vooral in het open laagland van het noorden en de Llanos. In de huidige opvatting zijn de vormen van het zuiden en van de westkust als aparte soorten afgesplitst.
Geluid
De zang is een snelle, heldere, kwetterende reeks fluittonen, vaak vanaf een uitstekende stengel of struik. De roep is een scherpe tsjip en een rasperig ratelen.
Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
13,5–14 cm, met een vrij lange, afgeronde staart en een stevige snavel. Het mannetje is olijfgroen van boven en helder geel van onderen, met een zwart masker van voorhoofd en teugel over het oog tot op de oorstreek, aan de bovenkant begrensd door een grijze band over de kruin. Het vrouwtje heeft geen masker, maar een olijfkleurige kop met een gelige oogring en teugel en gele onderdelen. Jonge vogels lijken op het vrouwtje.
Verwarringssoorten
De gewone maskerzanger Geothlypis trichas, een wintergast uit Noord-Amerika, is kleiner, met een witte of witachtige rand boven het masker, een gele keel en een witachtige buik met bruinige flanken. De groenkruinmaskerzanger Geothlypis semiflava heeft een groter masker zonder grijze rand en een olijfkleurige kruin; hij leeft vooral ten westen van de Andes. Vrouwtjes van de grijskopzanger Geothlypis philadelphia hebben een grijsachtige kap.
Leefgebied
Natte graslanden, moerassen, ruigten langs sloten en rivieren, rijstvelden en vochtige savanne met hoog gras en struiken, meestal onder 1000 m. Zoekt laag in de begroeiing naar insecten en spinnen. Het nest is een open kom, laag in dichte kruiden of gras.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia in het open laagland van het noorden, met name in de Caribische regio, en in de Llanos ten oosten van de Andes, plaatselijk ook in de dalen van de grote rivieren. Ontbreekt in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Venezuela, Trinidad, de Guyana's en het noorden van Brazilië, onder meer langs de Amazone.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in de Llanos of het Caribisch laagland langs natte graslanden en slootranden; zingende mannetjes zitten in de ochtend vaak zichtbaar op een stengel. Een scherpe tsjip uit het hoge gras verraadt ook vrouwtjes.
Staat van instandhouding
Niet geëvalueerd in deze afbakening. De Rode Lijst behandelt de maskerzangers van Zuid-Amerika als één soort, die als niet bedreigd geldt. De soort verdraagt een agrarisch landschap met natte plekken goed.
Wetenschappelijke naam
Geothlypis aequinoctialis | (Gmelin, 1789)
Gmelin beschreef de soort in 1789 als Motacilla aequinoctialis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Geothlypis werd in 1847 ingevoerd door Cabanis. De geslachtsnaam combineert Grieks geō-, 'grond-, aard-', met thlupis, een niet geïdentificeerd klein vogeltje. De soortnaam komt van Latijn aequinoctialis, 'van de equinox', dat wil zeggen van de evenaarsstreek. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cayenne, Frans-Guyana.