Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Zwartborstbergtangare
Zwartborstbergtangare | Cnemathraupis eximia
Black-chested Mountain Tanager | Tangara montana pechinegra | Sanhaço-montanhês-de-peito-preto
De zwartborstbergtangare is een bergtangare van het hoogste nevelwoud en elfenwoud in de noordelijke Andes, van Colombia tot het noorden van Peru. Ze combineert een blauwe kruin en nek, een zwarte keel en borst, een mosgroene rug en een gele buik, en komt plaatselijk en in lage dichtheid voor.
Geluid
Weinig gedocumenteerd; roept hoge, dunne tonen en een snel gekwetter.
Opname: John V. Moore — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
21 cm, met een stevige, zwarte snavel. Kruin en nek zijn blauw; gezicht, keel en borst zijn zwart. De rug is mosgroen, de stuit blauw. De buik is helder geel. De vleugeldekveren zijn blauw, slagpennen en staart zwartachtig. Het oog is donker. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
De blauwrugbergtangare Buthraupis montana heeft een geheel zwarte kop, een blauwe rug, een gele borst en rode ogen. De maskerbergtangare Tephrophilus wetmorei heeft een geel voorhoofd en een gele keel rond een zwart masker. De blauwvleugelbergtangare Anisognathus somptuosus heeft een gele kruinvlek en een gele keel.
Leefgebied
Vochtig elfenwoud en bemost bergbos aan en vlak onder de boomgrens, ook struweel aan de rand van de páramo, meestal van ongeveer 2800 tot 3600 m. Foerageert in paren of kleine groepen, vaak met gemengde groepen, op vruchten en insecten. Over het nest is weinig bekend.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia plaatselijk in de Centrale en de Oost-Andes en in Nariño. In Ecuador plaatselijk, vooral aan de oostflank van de Andes, in het noorden en het zuiden. In Peru alleen in het uiterste noorden. Niet in Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het westen van Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in de vroege ochtend in elfenwoud vlak onder de boomgrens, als groepjes langs de bosrand en in bemost struikgewas foerageren.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Plaatselijk en meestal schaars; gevoelig voor verlies van bos aan de boomgrens.
Wetenschappelijke naam
Cnemathraupis eximia | (Boissonneau, 1840)
Boissonneau beschreef de soort in 1840 als Tanagra eximia; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Cnemathraupis werd in 1919 ingevoerd door Penard. De geslachtsnaam combineert Grieks knēmē, 'been, scheen', met thraupis, een niet nader bekende kleine vogel. De soortnaam is Latijn eximius, 'uitzonderlijk' of 'voortreffelijk'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bogotá, Colombia.