Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Zwarte glansstaartkolibrie
Zwarte glansstaartkolibrie | Metallura phoebe
Black Metaltail | Metalura negra | Metalura-preta
De zwarte glansstaartkolibrie is een vrijwel zwarte kolibrie van de droge westflank van de Andes in Peru. Anders dan de meeste glansstaartkolibries leeft hij in droog struweel, ravijnen en Polylepis-bos, niet aan de rand van vochtig bos. Hij is de grootste soort van het geslacht.
Geluid
Vermoedelijke zang: een hoge, herhaalde enkele toon. Bij achtervolgingen een dalende reeks van vier tot zes hoge tonen; verder een korte, droge triller en langere droge reeksen gekwetter.
Opname: Niels Krabbe — CC BY-NC-SA 3.0 · xeno-canto
Herkenning
12 cm, met een korte, rechte zwarte snavel. Het mannetje is zwart met een purperachtige of rozegrijze glans, met een opvallende witte vlek achter het oog en een glinsterend turkooisgroene keelvlek. De iets gevorkte staart is van boven bronsgoud en rozegrijs, van onder goudoranje. Het vrouwtje is donker roetgrijs, met een kleinere keelvlek. Jonge vogels lijken op het vrouwtje, maar hebben geen keelvlek.
Verwarringssoorten
De smaragdglansstaartkolibrie Metallura tyrianthina is kleiner en groen, met een koperrode staart, en leeft vooral in vochtiger bos. De bronsstaartkomeetkolibrie Polyonymus caroli leeft in hetzelfde droge struweel, maar is groen, met een lange, diep gevorkte staart en een roze tot purperen keel.
Leefgebied
Droog bergstruweel, open bos en ravijnen, vooral met Polylepis en Puya, ook bij akkers en tuinen, tussen 1500 en 4500 m, het meest boven 2700 m. Zoekt nectar aan bloeiende struiken en vangt kleine insecten. Het nest is een komvormig bouwsel van mos, bekleed met veren, tegen een bemoste helling of in de basis van een oud nest van een andere vogel; het legsel bestaat uit twee eieren.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Alleen in Peru, op de westflank van de Andes van het zuiden van Cajamarca tot bijna aan de grens met Chili, en in enkele droge inter-Andesdalen. Ontbreekt in Colombia, Ecuador, Bolivia en op de Galápagos. Komt buiten het gidsgebied voor zover bekend niet voor; in het noorden van Chili zou hij kunnen voorkomen.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In het dal van Santa Eulalia boven Lima en in de Colca-canyon in Arequipa, bij bloeiende struiken op droge, rotsige hellingen.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. De soort is op veel plaatsen vrij algemeen en komt in enkele beschermde gebieden voor, maar de stand neemt waarschijnlijk af door de druk van de mens op het leefgebied.
Wetenschappelijke naam
Metallura phoebe | (Lesson & Delattre, 1839)
Lesson & Delattre beschreef de soort in 1839 als Ornismya Phoebe; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Metallura werd in 1847 ingevoerd door Gould. De geslachtsnaam combineert Latijn metallum, 'metaal', met Grieks oura, 'staart', naar de metaalglanzende staart. De soortnaam verwijst naar Phoibe (Phoebe), een figuur uit de Griekse mythologie. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Andes van Peru.