Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Zwartkeelkardinaal
Zwartkeelkardinaal | Paroaria gularis
Red-capped Cardinal | Cardenilla capirroja | Cardeal-da-amazônia
De zwartkeelkardinaal is een kleine, rood-zwart-witte kardinaal van rivier- en meeroevers in het Amazonegebied. Paartjes en familiegroepjes zitten laag in de oeverbegroeiing en zoeken voedsel tot vlak boven het water. Het is de algemeenste kardinaal van het laagland ten oosten van de Andes.
Geluid
De zang is een korte, heldere reeks fluitende tonen, vaak herhaald. De roep is een scherp, metaalachtig tsjip.
Opname: Mauricio Cuellar Ramirez (@Birding.travel) — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
16–17 cm, met een kegelvormige snavel waarvan de bovensnavel zwart en de ondersnavel licht vleeskleurig is. Kop en kruin zijn helderrood, de teugel is zwart; een zwarte keelvlek loopt in een punt uit op de bovenborst. Bovendelen, vleugels en staart zijn glanzend blauwzwart; een witte band loopt van de onderdelen tot in de nekzijden; de onderdelen zijn wit. De seksen zijn gelijk. Jongen hebben een bruine kop en een lichtere, geelbruine keel.
Verwarringssoorten
De geelsnavelkardinaal Paroaria capitata heeft een geeloranje snavel en geeloranje poten; de gebieden raken elkaar in Bolivia. De maskerkardinaal Paroaria nigrogenis heeft zwarte wangen en een rode keel en komt alleen in het noordoosten van Colombia voor. De roodkuifkardinaal Paroaria coronata heeft een kuif, een rode keel en een grijze rug.
Leefgebied
Oeverbegroeiing langs rivieren, meren en oxbows (cochas), várzea, riviereilanden, moerassen en palmmoerassen, ook rond dorpen aan het water, in het laagland tot ongeveer 500 m. Foerageert laag in struiken, op drijvende vegetatie en op de grond langs de waterlijn naar insecten en zaden. Het nest is een open kom in een struik of boom, vaak boven het water.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia ten oosten van de Andes in het Amazone- en Orinocogebied. In Ecuador in het oostelijke laagland. In Peru in het hele oostelijke laagland. In Bolivia in het laagland van het noorden en oosten. Komt niet voor ten westen van de Andes en niet op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het zuiden van Venezuela, de Guyana's en het Amazonegebied van Brazilië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Vaar langs de oevers van rivieren en cochas in het Amazonegebied, bijvoorbeeld rond Iquitos of in Cuyabeno; de vogels zitten vaak laag in de oeverbegroeiing en lopen over drijvende planten.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Wijdverbreid en algemeen langs water in het Amazonegebied.
Wetenschappelijke naam
Paroaria gularis | (Linnaeus, 1766)
Linnaeus beschreef de soort in 1766 als Tanagra gularis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Paroaria werd in 1832 ingevoerd door Bonaparte. De geslachtsnaam komt van Tupi paroára, een naam voor een kleine gele, rode en grijze vogel. De soortnaam komt van Latijn gula, 'keel', naar de zwarte keel. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cayenne, Frans-Guyana.