Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Maskerkardinaal
Maskerkardinaal | Paroaria nigrogenis
Masked Cardinal | Cardenal enmascarado | Cardeal-de-máscara
De maskerkardinaal is een rood-zwart-witte kardinaal van de Llanos en de waterrijke savannes in het noorden van Zuid-Amerika. Hij werd lang tot de zwartkeelkardinaal gerekend, maar verschilt door zwarte wangen en een rode in plaats van zwarte keel. In het gidsgebied komt hij alleen in het noordoosten van Colombia voor.
Geluid
De zang is een korte, herhaalde reeks heldere, fluitende tonen. De roep is een scherp tsjip.
Opname: Rosendo Manuel Fraga — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
16–17 cm, met een kegelvormige snavel waarvan de bovensnavel zwart en de ondersnavel witachtig tot licht vleeskleurig is. Kop, keel en bovenborst zijn rood; teugel, oorstreek en wangen zijn zwart en vormen een masker. Bovendelen, vleugels en staart zijn zwart; de onderdelen wit. De seksen zijn gelijk. Jongen hebben een bruine in plaats van rode kop.
Verwarringssoorten
De zwartkeelkardinaal Paroaria gularis heeft een zwarte keel en rode wangen; in het gidsgebied leeft hij vooral verder zuidelijk in het Amazonegebied. De roodkuifkardinaal Paroaria coronata heeft een kuif en een grijze rug en komt in het gidsgebied alleen in Bolivia voor.
Leefgebied
Oevers van rivieren, meren en lagunes, moerassen, overstroomde savanne en struikgewas en bomen langs water in het laagland. Foerageert laag in de vegetatie en op de grond langs de waterlijn naar insecten en zaden. Het nest is een open kom in een struik of boom, vaak boven of bij water.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia alleen in het uiterste noordoosten, aansluitend op de Llanos van Venezuela. Komt niet voor in Ecuador, Peru, Bolivia of op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het noorden en midden van Venezuela en op Trinidad.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek langs de oevers van rivieren en lagunes in de Llanos; paartjes zitten vaak laag in struiken of op takken boven het water.
Staat van instandhouding
Wereldwijd niet bedreigd. Plaatselijk algemeen in geschikt leefgebied.
Wetenschappelijke naam
Paroaria nigrogenis | (de Lafresnaye, 1846)
De Lafresnaye beschreef de soort in 1846 als Nemosia nigro-genis; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Paroaria werd in 1832 ingevoerd door Bonaparte. De geslachtsnaam komt van Tupi paroára, een naam voor een kleine gele, rode en grijze vogel. De soortnaam komt van Latijn niger, 'zwart', en gena, 'wang', naar het zwarte masker. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Orinocodelta, Venezuela.