Alle soorten › Zangvogels › Tangaren › Roodkuifkardinaal

Roodkuifkardinaal | Paroaria coronata

Red-crested Cardinal | Cardenal común | Cardeal

De roodkuifkardinaal is een grijs-witte kardinaal met een rode kop, een spitse rode kuif en een rode keel, van het droge en halfopen laagland van het zuiden van Zuid-Amerika. In het gidsgebied komt hij alleen in het oosten en zuidoosten van Bolivia voor. Hij wordt veel als kooivogel gehouden en is buiten zijn natuurlijke gebied ingevoerd, onder meer op Hawaii.

Roodkuifkardinaal (Paroaria coronata)
Foto: Bernard DUPONT from FRANCE — CC BY-SA 2.0 · Wikimedia Commons

Geluid

De zang is een reeks heldere, fluitende strofen, vaak herhaald vanaf een zitplaats in een struik of boom. De roep is een scherp tsjip.

Luister: ZangXC1090718

Opname: Pedro Sanetti — CC0 1.0 · xeno-canto

Herkenning

19 cm, met een kegelvormige, witachtige tot hoornkleurige snavel. Kop, kuif, keel en een punt op de bovenborst zijn helderrood. Bovendelen, vleugels en staart zijn grijs; een witte band loopt van de onderdelen tot in de nekzijden; de onderdelen zijn wit. De seksen zijn gelijk. Jongen hebben een oranjebruine in plaats van rode kop.

Verwarrings­soorten

De geelsnavelkardinaal Paroaria capitata heeft geen kuif, een zwarte keel en zwartachtige bovendelen, en een geeloranje snavel en poten. De zwartkeelkardinaal Paroaria gularis heeft eveneens geen kuif, een zwarte keel en zwartachtige bovendelen, en leeft langs rivieren in het Amazonegebied.

Leefgebied

Droog struikgewas, open droogbos, savanne met struiken, oeverbos en de randen van moerassen, ook weiland met bomen, erven, tuinen en parken, in het laagland. Foerageert veel op de grond naar zaden en insecten, eet ook vruchten. Het nest is een kom van gras en takjes in een struik of boom.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.

Verspreiding en trek

In Bolivia in het laagland van het oosten en zuidoosten, vooral in de Chaco. Komt niet voor in Colombia, Ecuador, Peru of op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in Paraguay, het noorden en midden van Argentinië, Uruguay en het zuiden van Brazilië; ingevoerd op Hawaii.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 1,41° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Zoek in de Chaco van het zuidoosten van Bolivia langs struikrijke wegranden, rond boerderijen en bij water; paartjes zoeken vaak open op de grond naar voedsel.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd. Wijdverbreid en plaatselijk algemeen, maar wordt veel gevangen voor de kooivogelhandel.

Wetenschappelijke naam

Paroaria coronata | (Miller, 1776)

Miller beschreef de soort in 1776 als Loxia coronata; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Paroaria werd in 1832 ingevoerd door Bonaparte. De geslachtsnaam komt van Tupi paroára, een naam voor een kleine gele, rode en grijze vogel. De soortnaam is Latijn coronatus, 'gekroond', naar de rode kuif. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Rio Grande do Sul, Brazilië.