Alle soorten › Zangvogels › Amerikaanse zangers › Zwartoorzanger
Zwartoorzanger | Myioborus ornatus
Golden-fronted Whitestart | Candelita adornada | Mariquita-de-fronte-dourada
De zwartoorzanger is een soort van het hogere bergbos in de noordelijke Andes, van het westen van Venezuela tot het uiterste noorden van Ecuador. Hij leeft hoger dan de meniezanger, tot aan de boomgrens. In het zuiden van zijn verspreidingsgebied grenst hij aan de brilzanger, waarmee hij plaatselijk hybridiseert.
Geluid
De roep is een dun, hoog tsip. De zang is een snelle, levendige reeks hoge tjiptonen, soms met korte trillers.
Opname: Mauricio Cuellar Ramirez (@Birding.travel) — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
13–14 cm, met een lange, vaak gespreide staart. Voorhoofd, gezicht en keel zijn geel, met een zwarte vlek achter op de oorstreek; achterkruin en nek zijn zwartachtig. De bovendelen zijn olijfgrijs, de onderdelen geel en de onderstaartdekveren wit. De zwarte staart heeft veel wit in de buitenste pennen. Vogels van de Oostelijke Andes van Colombia hebben een goudoranje voorhoofd; die van de Centrale en Westelijke Andes en van Ecuador zijn bleker geel in het gezicht. De seksen zijn gelijk. Jongen zijn doffer en bruinachtiger.
Verwarringssoorten
De brilzanger Myioborus melanocephalus heeft een donkere kop met een roodbruine of zwarte kruin en alleen geel rond het oog en op de teugels, niet een geheel geel gezicht; tussenvormen komen voor in het zuiden van Colombia en het noorden van Ecuador. De meniezanger Myioborus miniatus leeft lager, heeft een leigrijze rug, een donkere keel en een donker gezicht.
Leefgebied
Nevelwoud en hoger bergregenwoud, bosranden, struikgewas aan de boomgrens en de overgang naar páramo, vooral van ongeveer 2300 tot 3400 m. Foerageert in de lagere en middelste lagen, vaak in gemengde groepen; spreidt staart en vleugels om insecten op te schrikken. Het nest ligt, zoals bij verwante soorten, op of vlak bij de grond in een berm.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
Colombia: in de Oostelijke, Centrale en Westelijke Andes. Ecuador: alleen in het uiterste noorden (Carchi). Ontbreekt in Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied in het westen van Venezuela (Táchira).
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
In Colombia in het hogere bergbos van bijvoorbeeld het Nationaal Park Chingaza bij Bogotá of boven Manizales in de Centrale Andes; let in gemengde groepen aan de bosrand op een zanger met een geel gezicht en een gespreide, wit omzoomde staart.
Staat van instandhouding
Niet geëvalueerd in deze afgrenzing. De soort is in haar beperkte verspreidingsgebied vrij algemeen; ontbossing in de Colombiaanse Andes is plaatselijk een bedreiging.
Wetenschappelijke naam
Myioborus ornatus | (Boissonneau, 1840)
Boissonneau beschreef de soort in 1840 als Setophaga ornata; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Myioborus werd in 1865 ingevoerd door Baird. De geslachtsnaam combineert Grieks muia, 'vlieg', met -boros, '-etend': vliegeneter. De soortnaam komt van Latijn ornatus, 'versierd, getooid'. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Bogotá, Colombia.