Alle soorten › Spechtachtigen › Toekans › Zwavelborsttoekan
Zwavelborsttoekan | Ramphastos sulfuratus
Keel-billed Toucan | Tucán pico canoa | Tucano-de-bico-quilhado
De zwavelborsttoekan is een toekan uit Midden-Amerika die in het gidsgebied alleen het noorden en noordwesten van Colombia bereikt. Zijn snavel is veelkleurig, groen met oranje, rood en blauw, en daarmee anders dan die van alle andere toekans van het gidsgebied. Hij leeft in groepjes in de kruinen van vochtig laaglandbos.
Geluid
Een droog, krakend, kikkerachtig krriek-krriek-krriek, lang herhaald, vaak door meerdere vogels tegelijk en vanaf een hoge tak. Daarnaast tikken en klepperen met de snavel.
Opname: Nick Talbot — CC BY-NC-SA 4.0 · xeno-canto
Herkenning
42–55 cm, waarvan de snavel ongeveer een derde. Het verenkleed is grotendeels zwart, met een kastanjebruine waas op nek en bovenrug. Gezicht, keel en borst zijn zwavelgeel, aan de onderkant begrensd door een smalle rode band. De bovenstaartdekveren zijn wit, de onderstaartdekveren rood. De naakte huid rond het oog is geelgroen. De snavel is grotendeels lichtgroen, met een oranje vlek op de zijkant van de bovensnavel, een donkerrode punt en blauwachtige tinten op de ondersnavel. De seksen zijn gelijk; jonge vogels hebben een kortere, doffere snavel.
Verwarringssoorten
De zwartsnaveltoekan Ramphastos ambiguus is groter en heeft een diagonaal tweekleurige snavel, geel boven en kastanjebruin aan de basis en onder, en een jankende roep in plaats van gekras. De chocótoekan Ramphastos brevis aan de Pacifische kant heeft een gele bovensnavel en een zwarte ondersnavel. De halsbandarassari Pteroglossus torquatus is veel kleiner en slanker, met een gele buik met een zwarte vlek en een rood-zwarte band.
Leefgebied
Vochtig en halfvochtig laaglandbos, bosranden, secundair bos en halfopen land met verspreide hoge bomen; vooral in de kruinen, in het laagland en op de lagere hellingen, meestal onder 1000 m. Leeft in groepjes die achter elkaar van boom naar boom vliegen. Eet vooral vruchten, maar ook insecten, hagedissen, eieren en nestjongen. Broedt in een boomholte.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van de Andes en de westkust.
Verspreiding en trek
In Colombia alleen in het noordwesten en noorden: van de grens met Panama door het Caribische laagland oostwaarts en het dal van de Magdalena in. Komt niet voor in Ecuador, Peru, Bolivia en op de Galápagos. Buiten het gidsgebied van het zuiden van Mexico door Midden-Amerika tot Panama en in het noordwesten van Venezuela.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Zoek in bosresten en halfopen land met hoge bomen in het noorden van Colombia, bijvoorbeeld in het laagland rond de Golf van Urabá. Groepjes vliegen met een golvende vlucht achter elkaar over open stukken en verraden zich door hun krakende roep.
Staat van instandhouding
Gevoelig. De soort neemt af door ontbossing en wordt bejaagd en gevangen voor de handel in kooivogels.
Wetenschappelijke naam
Ramphastos sulfuratus | Lesson, 1830
Lesson beschreef de soort in 1830 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Ramphastos werd in 1758 ingevoerd door Linnaeus. De geslachtsnaam komt van Grieks rhamphēstēs, 'gesnuit, met grote snavel', van rhamphē, 'snavel'. De soortnaam sulfuratus is Latijn voor 'zwavelkleurig', naar de gele keel en borst. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Mexico.