Alle soorten › Uilen › Echte uilen › Braziliaanse dwerguil
Braziliaanse dwerguil | Glaucidium brasilianum
Ferruginous Pygmy Owl | Mochuelo caburé
De Braziliaanse dwerguil is een kleine, ook overdag actieve uil die van het zuiden van de Verenigde Staten tot Argentinië voorkomt. In het Caribisch gebied leeft hij alleen op Trinidad, waar de ondersoort phaloenoides voorkomt die ook in het noordoosten van Venezuela en de Guyana's leeft. Kleine zangvogels reageren fel op hem en verraden zo vaak zijn aanwezigheid.
Geluid
Een lange reeks gelijkmatige, gefloten poep-poep-poep-poep-tonen, ongeveer twee tot drie per seconde, zowel overdag als 's nachts. Daarnaast een hoog, kwetterend tsjirr.
Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
15–17 cm, gedrongen, met een ronde kop zonder oorpluimen, gele ogen, korte witte wenkbrauwen en een relatief lange staart. De kleur varieert van grijsbruin tot warm roodbruin. De kruin is fijn licht gestreept, de vleugeldekveren dragen lichte vlekjes, en de staart is donker met lichte of roodbruine banden. Op de achterkop zitten twee zwarte vlekken met een lichte rand, die als 'valse ogen' werken. De onderdelen zijn wit met roodbruine of bruine lengtestrepen. De poten zijn bevederd, de klauwen relatief groot. De staart wordt vaak heen en weer bewogen of opgewipt.
Verwarringssoorten
De cholibaschreeuwuil Megascops choliba is groter, heeft korte oorpluimen, een grijsbruin gezicht met een donkere rand en een fijn getekende borst, en is strikt nachtactief. De andere uilen op Trinidad, zoals de bonte bosuil Strix virgata en de briluil Pulsatrix perspicillata, zijn veel groter.
Leefgebied
Bosranden, open en droog bos, secundair bos, plantages, cultuurland met verspreide bomen en tuinen in het laagland en op de lagere hellingen. Jaagt vanaf een uitkijkpost, overdag en in de schemering, op grote insecten, hagedissen, kleine vogels en muizen, soms prooien die groter zijn dan hijzelf. Broedt in boomholten en oude spechtengaten.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatietypen van het Caribisch gebied.
Verspreiding en trek
In het gebied alleen als standvogel op Trinidad, vrij algemeen in het laagland en het heuvelland. Niet vastgesteld op Tobago. Buiten het gebied van Arizona en Texas door Mexico en Midden-Amerika tot Argentinië en Uruguay, en op Isla Margarita.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Het beste op Trinidad langs bosranden en in cultuurland met bomen, ook overdag. Een groepje opgewonden zangvogels en kolibries rond één plek in een boom wijst vaak op een dwerguil. De reeks gefloten tonen klinkt vaak ook midden op de dag.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd. De soort past zich goed aan door de mens veranderd landschap aan, zolang er bomen met holten blijven staan.
Wetenschappelijke naam
Glaucidium brasilianum | (Gmelin, 1788)
Gmelin beschreef de soort in 1788 als Strix brasiliana; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Glaucidium werd in 1826 ingevoerd door Boie. Glaucidium is het Griekse glaukidion 'uiltje', een verkleinwoord van glaux 'uil'. brasilianum betekent 'Braziliaans', naar Brazilië, waar de soort werd beschreven. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Brazilië (Ceará voorgesteld).