Alle soorten › Uilen › Echte uilen › Briluil
Briluil | Pulsatrix perspicillata
Spectacled Owl | Búho de anteojos
De briluil is de grootste uil van Trinidad, een krachtige bosuil zonder oorpluimen die van Mexico tot het noorden van Argentinië voorkomt. In het Caribisch gebied leeft hij alleen op Trinidad, waar een eigen ondersoort (trinitatis) wordt onderscheiden. Hij is nachtactief en leeft verborgen in hoog bos.
Geluid
De zang is een reeks lage, kloppende tonen die versnellen en wegsterven, poep-poep-poe-po-po-po, als het schudden van een golfplaat. Het vrouwtje roept met een havikachtige schreeuw, ker-wiieeer; jongen bedelen met een schor, hoog kieuw. Het meest te horen in windstille nachten met maanlicht.
Opname: JAYRSON ARAUJO DE OLIVEIRA — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
41–52 cm, groot en zwaar, met een ronde kop zonder oorpluimen. Kop, bovendelen en een brede borstband zijn donker chocoladebruin. Witte wenkbrauwen en witte strepen langs de snavel vormen samen een 'bril' rond de gele ogen; de keel is wit. De buik is effen witachtig tot okergeel. Vrouwtjes zijn groter dan mannetjes. Jonge vogels zijn bijna geheel wit met een donker chocoladebruin gezichtsmasker en houden dit kleed lang.
Verwarringssoorten
De bonte bosuil Strix virgata is veel kleiner, heeft donkere ogen en een gestreepte, niet effen buik zonder donkere borstband. De grote ransuil Asio stygius, een zeldzame dwaalgast op Trinidad, heeft lange oorpluimen en een zwaar getekende onderzijde. Een wit jong kan doen denken aan een kerkuil Tyto furcata, maar het donkere gezicht met gele ogen is kenmerkend.
Leefgebied
Hoog regenwoud en vochtig bos van het laagland en het heuvelland, vaak in de buurt van water; ook in ouder secundair bos en langs bosranden. Jaagt vanaf een zitpost op nachtactieve zoogdieren zoals knaagdieren, buidelratten en vleermuizen, verder op vogels, kikkers, krabben en grote insecten. Broedt in grote boomholten en legt één of twee eieren; de jongen blijven lang van de ouders afhankelijk.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatietypen van het Caribisch gebied.
Verspreiding en trek
In het gebied alleen als schaarse standvogel op Trinidad (ondersoort trinitatis), in de bossen van de Northern Range en de grotere bosgebieden in het laagland. Niet vastgesteld op Tobago. Buiten het gebied van het zuiden van Mexico door Midden-Amerika en Zuid-Amerika tot het noorden van Argentinië.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
De beste kans is 's nachts luisteren naar de kloppende zang in ongestoord bos, of met een plaatselijke gids die een dagrustplaats kent. Een wit jong valt in het bladerdak beter op dan de volwassen vogels.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd als soort. Op Trinidad is de briluil afhankelijk van grotere, ongestoorde bosgebieden en daardoor gevoelig voor bosverlies.
Wetenschappelijke naam
Pulsatrix perspicillata | (Latham, 1790)
Latham beschreef de soort in 1790 als Strix perspicillata; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Pulsatrix werd in 1848 ingevoerd door Kaup. Pulsatrix is nieuw-Latijn voor 'aanvalster' (van pulsator 'aanvaller, slager'), overgenomen van de soortnaam Strix pulsatrix. perspicillata is nieuw-Latijn voor 'gebrild' (van perspicillum 'bril'), naar de witte brilachtige tekening rond de ogen. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Cayenne, Frans-Guyana.