Alle soorten › Papegaaiachtigen › Papegaaien › Sint-Lucia-amazone
Sint-Lucia-amazone | Amazona versicolor
St. Lucia Amazon | Amazona de Santa Lucía
De Sint-Lucia-amazone is de enige papegaai van Sint-Lucia en de nationale vogel van het eiland, waar ze jacquot heet. Eind jaren zeventig was de populatie geslonken tot ongeveer 150 vogels; dankzij bescherming, voorlichting en een strikt jachtverbod is ze sindsdien sterk gegroeid. Het is een grote, kleurrijke amazone met een blauw gezicht en een rode borstband.
Geluid
Luid en gevarieerd: harde, schorre kwah-roepen en rollende, krassende reeksen, vooral in de vlucht en rond de slaapplaats. Paren roepen vaak samen.
Opname: Barry Edmonston — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
42–46 cm, een van de grootste amazones van de Kleine Antillen, met een brede staart. Voorhoofd, teugel en wangen zijn blauw, op de achterkruin overgaand in groen met donkere schubrandjes. De bovendelen zijn groen. Over de bovenborst loopt een rode band; de rest van de onderdelen is groen met een roodbruine tot rode waas en donkere randjes. In de vleugel een rode spiegel en donkerblauwe handpennen; de staart is groen met een brede geelgroene eindband. De snavel is grijs, de oogring grijs. De seksen zijn gelijk.
Verwarringssoorten
Op Sint-Lucia komt geen andere amazone voor. De dichtstbijzijnde verwanten, de Sint-Vincentamazone Amazona guildingii op Sint-Vincent en de roodkeelamazone A. arausiaca en keizeramazone A. imperialis op Dominica, leven op andere eilanden. De Sint-Vincentamazone heeft een witachtige kop met een gele en oranje vleugeltekening; de roodkeelamazone mist de blauwe kop en heeft een rode keelvlek.
Leefgebied
Vochtig berg- en regenwoud in het binnenland, vooral tussen ongeveer 500 en 900 m, met uitstapjes naar nevelwoud op de toppen en naar de randen van secundair bos. Eet vruchten, zaden, noten en bloesem van boomsoorten in het kronendak. Broedt in holten in grote, oude bomen; het legsel telt meestal twee eieren, in het begin van het droge seizoen.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatietypen van het Caribisch gebied.
Verspreiding en trek
Alleen op Sint-Lucia, in de beboste bergen van het binnenland, onder meer in het Central Forest Reserve rond Quilesse, Des Cartiers, Edmund en Barre de l'Isle. Buiten het eiland komt de soort niet voor.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Het beste vroeg in de ochtend langs het Des Cartiers Rainforest Trail of bij Barre de l'Isle, wanneer paren en groepjes luid roepend over het bos trekken. Een uitkijkpunt met zicht over een vallei geeft de meeste kans; zittende vogels in het kronendak worden ondanks hun kleuren vaak over het hoofd gezien.
Staat van instandhouding
Kwetsbaar. Na het dieptepunt van ongeveer 150 vogels eind jaren zeventig groeide de populatie tot ongeveer 300 rond 1990; recente schattingen komen op 1150 tot 1500 volwassen vogels, met een stijgende trend. Het kleine verspreidingsgebied maakt de soort kwetsbaar voor orkanen en verlies van bos; jacht en vangst zijn verboden.
Wetenschappelijke naam
Amazona versicolor | (Müller, 1776)
Müller beschreef de soort in 1776 als Psittacus versicolor; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Amazona werd in 1830 ingevoerd door Lesson. Amazona komt van 'Amazone', de Franse naam die Buffon aan diverse tropisch-Amerikaanse papegaaien gaf, omdat ze uit het Amazonegebied kwamen. versicolor is Latijn voor 'veelkleurig', naar het bonte palet van blauw, groen, rood en geel. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Saint Lucia (oorspronkelijk abusievelijk Havana).