Alle soorten › Stormvogelachtigen › Noordelijke stormvogeltjes › Ainleys stormvogeltje
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Vogels van de elementen Elementaves › Keerkringvogels en watervogels Phaethoquornithes › Water- en moerasvogels Aequornithes
Ainleys stormvogeltje | Hydrobates cheimomnestes
Ainley's Storm Petrel | Paíño de Ainley
Het ainleys stormvogeltje is een klein, donker stormvogeltje met een grijze tot witte stuit, dat uitsluitend in de winter broedt op een paar rotseilandjes bij Guadalupe-eiland, voor de westkust van Baja California. Op dezelfde eilandjes broedt in de zomer het townsends stormvogeltje. Het werd lang als een vorm van het vaal stormvogeltje beschouwd en is pas sinds kort als aparte soort erkend, vooral op grond van het broedseizoen, de roepen en genetische verschillen. Het is vernoemd naar de Amerikaanse zeevogelonderzoeker David Ainley.
Van deze soort bestaat geen foto van een levende wilde vogel met een geschikte Creative Commons-licentie. Heb je er een die aan de regels voldoet? Stuur hem in.
Geluid
Op zee stil. Aan de broedplaats klinken 's nachts snorrende en ratelende roepen uit holen en rotsspleten, die verschillen van die van het townsends stormvogeltje en het vaal stormvogeltje.
Voor deze soort is nog geen opname met een geschikte Creative Commons-licentie beschikbaar.
Herkenning
17–19 cm. Een klein stormvogeltje met lange, licht geknikte vleugels en een duidelijk gevorkte staart. Het verenkleed is roetbruin tot roetzwart, met een lichte band over de bovenvleugeldekveren. De stuit is meestal grijs of vuilwit en vaak door een donkere middenlijn gedeeld; geheel donkere en vrij witte stuiten komen ook voor. Mannetje, vrouwtje en jonge vogels zijn gelijk. Vliegt licht springerig, als een vaal stormvogeltje. In het veld is de soort nauwelijks met zekerheid te herkennen; plaats en seizoen zijn de belangrijkste aanwijzingen.
Verwarringssoorten
Het townsends stormvogeltje Hydrobates socorroensis broedt op dezelfde eilandjes in de zomer, is iets kleiner, met kortere vleugels en een ondiepere staartvork, en heeft meestal een wittere stuit. Het vaal stormvogeltje Hydrobates leucorhous is iets groter, met een witte, door een grijze lijn gedeelde stuit; donkerstuitige vogels van de eilanden voor Baja California lijken sterk op het ainleys stormvogeltje. Op zee zijn de drie vaak niet met zekerheid te onderscheiden. Het zwart stormvogeltje Hydrobates melania is groter, geheel donker en vliegt met trage, diepe slagen.
Leefgebied
Open oceaanwater, ver uit de kust. Zoekt al vliegend kleine kreeftachtigen, vislarven en inktvisjes van het wateroppervlak. Broedt in rotsspleten en holen op kale rotseilandjes.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Broedt uitsluitend op een paar rotseilandjes vlak bij Guadalupe-eiland, voor de westkust van Baja California. De verspreiding buiten het broedseizoen is slecht bekend; de vogels verspreiden zich vermoedelijk zuidwaarts over de oostelijke tropische Grote Oceaan, voor de Pacifische kust van Mexico en Midden-Amerika en ten minste tot bij de Galápagoseilanden. Omdat de soort op zee niet betrouwbaar van verwante soorten te onderscheiden is, zijn er buiten de broedplaats nauwelijks zekere waarnemingen.
Hoe en wanneer kijken
Een waarneming op zee is zelden met zekerheid op naam te brengen. De beste kans geven boottochten in de winter in de wateren rond Guadalupe-eiland, waar de vogels dan bij de broedplaats zijn; op andere plaatsen blijven stormvogeltjes van dit type meestal onbepaald.
Staat van instandhouding
Kwetsbaar. De hele wereldpopulatie broedt op enkele rotseilandjes bij één eiland, wat de soort kwetsbaar maakt voor een enkele ramp of voor nieuwe roofdieren. De aantallen zijn klein en slecht bekend. Predatie door meeuwen en uilen en kunstlicht van schepen zijn risico's.
Wetenschappelijke naam
Hydrobates cheimomnestes | (Ainley, 1980)
Ainley beschreef de soort in 1980 als Oceanodroma leucorhoa cheimomnestes; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Hydrobates werd in 1822 ingevoerd door Boie. Hydrobates is Grieks, van hudro- 'water' en batēs 'loper': 'waterloper'. cheimomnestes is Grieks, van kheimōn 'winter' en mnēstēr 'vrijer': 'wintervrijer', omdat deze vogel in de winter broedt. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Isla Guadalupe, Baja California, Mexico.