Alle soorten › Zangvogels › Spotlijsters › Blauwe spotlijster
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Blauwe spotlijster | Melanotis caerulescens
Blue Mockingbird | Mulato azul
De blauwe spotlijster is een donkerblauwe, langstaartige spotlijster met een zwart masker en een rood oog. Hij leeft verscholen in dicht struikgewas en verraadt zich vooral door de luide, gevarieerde zang en de vloeiende roep. De soort komt alleen in Mexico voor, van zeeniveau tot hoog in de bergen.
Geluid
Een luide, lange reeks rijke, fluitende en schorre frasen, vaak twee of drie keer herhaald, met veel nabootsingen. De roep is een vloeiend, dalend tsjoe-wie of wie-oe; daarnaast een hard tsjak.
Opname: Manuel Grosselet — CC BY-NC-SA 4.0 · ingekort tot de eerste 60 s, mono · xeno-canto
Herkenning
24–27 cm. Geheel diep kobaltblauw tot leiblauw, op kop, keel en borst met fijne lichtblauwe streepjes. Zwart masker van snavel tot achter het oog; oog rood. Staart lang en afgerond, snavel zwart en licht gebogen, poten donker. De seksen zijn gelijk. Jonge vogels zijn dof roetgrijs met een blauwe zweem en een donker oog.
Verwarringssoorten
De blauw-witte spotlijster Melanotis hypoleucus van Chiapas en Midden-Amerika heeft witte onderdelen. Een mannetje azuurbisschop Cyanocompsa parellina is veel kleiner en heeft een dikke kegelsnavel. De leiblauwe gaai Aphelocoma unicolor is groter, mist het zwarte masker en houdt zich meer in de boomkronen op.
Leefgebied
Dichte struiklaag en ondergroei in uiteenlopende bostypen: pijn-eikenbos, eikenbos en nevelwoud in de bergen, droogbos en bosranden in het laagland, ook ruig secundair bos, heggen, parken en grote tuinen; van zeeniveau tot ongeveer 3000 m. Zoekt op de grond tussen bladstrooisel naar insecten en eet ook vruchten.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
Endemisch voor Mexico: van het zuiden van Sonora en het zuidwesten van Chihuahua langs de Pacifische kant en door de westelijke en centrale hooglanden tot Oaxaca, en in het oosten in de Sierra Madre Oriental van San Luis Potosí tot Veracruz. Zeldzame dwaalgast in het zuidwesten van de Verenigde Staten.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Het snelst te vinden op de roep en de zang uit dichte struiken. Verschijnt vaak even aan de rand van een struweel en duikt dan weer weg; geduldig wachten bij een bosrand of tuin met besdragende struiken levert meestal een waarneming op.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd (LC). Vrij algemeen en wijdverbreid; past zich goed aan aan secundair bos en tuinen.
Wetenschappelijke naam
Melanotis caerulescens | (Swainson, 1827)
Swainson beschreef de soort in 1827 als Orpheus caerulescens; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Melanotis werd in 1850 ingevoerd door Bonaparte. Melanotis is Grieks, van melas 'zwart' en ous, ōtos 'oor', naar het zwarte masker over de oorstreek. caerulescens is Latijn voor 'blauwachtig', van caeruleus 'hemelsblauw', naar het leiblauwe verenkleed. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Mexico (niet nader bepaald).