Alle soorten › Zangvogels › Vireo's › Cassins vireo

Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae

Cassins vireo | Vireo cassinii

Cassin's Vireo | Vireo de Cassin

De cassins vireo is een grijsachtige vireo met een witte bril, de westelijke tegenhanger van de brilvireo. Hij broedt in het westen van Noord-Amerika, ook in de bergen van het noorden van Baja California, en overwintert vooral in het westen van Mexico.

Cassins vireo (Vireo cassinii)
Foto: Chuck Homler d/b/a Focus On Wildlife — CC BY-SA 4.0 · Wikimedia Commons

Geluid

De zang is een reeks korte, wat hese frasen met pauzes ertussen, schorder dan die van de brilvireo. Roept met een schor gekwetter.

Luister: ZangXC1080752

Opname: Scott Olmstead — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto

Herkenning

13–14 cm. Kop grijs, geleidelijk overgaand in de vaal olijfgroene rug. Witte teugel en oogring vormen een witte bril. Keel vaal witachtig, flanken zwak geelachtig olijf. Twee witachtige vleugelstrepen. Jonge vogels en vrouwtjes zijn vaak nog valer.

Verwarrings­soorten

De brilvireo Vireo solitarius heeft een blauwgrijzere kop die scherp afsteekt tegen de groenere rug, een zuiverwitte keel en gelere flanken. De loodkleurige vireo Vireo plumbeus is grijs zonder groene of gele tinten. Huttons vireo Vireo huttoni is kleiner, met een onderbroken oogring.

Leefgebied

Broedt in open naald- en eikenbos in de bergen. In de winter en op trek in eiken- en pijn-eikenbos, droogbos, doornstruweel en oeverbos, van het laagland tot in de bergen. Zoekt rustig tussen het blad naar insecten, vaak in gemengde groepen.

Verspreiding en trek

Broedt in het gidsgebied in de bergen van het noorden van Baja California. Overwintert vooral in het westen van Mexico, van Sonora en het zuiden van Baja California zuidwaarts tot ongeveer Oaxaca, in kleine aantallen verder zuidelijk tot in Guatemala. Broedt buiten het gidsgebied in het westen van de Verenigde Staten en Canada.

  • Jaarrond
  • Zomergast (ca. apr–sep)
  • Wintergast (ca. okt–mrt)
  • Doortrek (mrt–apr, okt–nov)
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 0,7° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

In de winter het meest te verwachten in gemengde groepen in droogbos en eikenbos aan de Pacifische kant van Mexico.

Staat van instandhouding

Niet bedreigd. Vrij algemene wintergast in het westen van Mexico.

Wetenschappelijke naam

Vireo cassinii | Xántus, 1858

Xántus beschreef de soort in 1858 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Vireo werd in 1808 ingevoerd door Vieillot. Vireo werd door Latijnse schrijvers gebruikt voor een kleine, groene trekvogel, waarschijnlijk de wielewaal; ook de groenling is voorgesteld. cassinii eert de Amerikaanse ornitholoog John Cassin (1813–1869) van de Academy of Natural Sciences in Philadelphia. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Fort Tejon, Californië (VS).