Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Elliots kolibrie

Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Vogels van de elementen Elementaves › Nachtzwaluwen en gierzwaluwen Strisores

Elliots kolibrie | Selasphorus ellioti

Wine-throated Hummingbird | Zumbador guatemalteco

Elliots kolibrie is een van de kleinste vogels van Midden-Amerika. Hij leeft in de hooglanden van Chiapas, Guatemala, El Salvador en Honduras, ten zuiden van de landengte van Tehuantepec. De soort is de zuidelijke tegenhanger van de hommelkolibrie, waarmee hij vroeger samen in het geslacht Atthis werd geplaatst.

Elliots kolibrie (Selasphorus ellioti)
Foto: anneepierce — CC BY-NC 4.0 · iNaturalist

Geluid

Het mannetje zingt een hoog, dun en droog trillertje, vaak vanaf een kale tak. De roep is een zacht tsip. In de vlucht maken de vleugels een laag, insectachtig zoemen.

Luister: ZangXC334399

Opname: Richard E. Webster — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto

Herkenning

7–8 cm, met een korte, rechte zwarte snavel en een korte, afgeronde staart. Het mannetje is groen van boven en wittig van onder, met kaneelbruine flanken en een metaalachtig wijnrode tot rozepaarse keel met korte uitlopers aan de zijkanten. Het vrouwtje heeft een witte keel met fijne bronsgroene stippels en kaneelbruine flanken. Bij beide geslachten is de staart aan de basis roestbruin, met een zwarte band en witte toppen aan de buitenste pennen.

Verwarrings­soorten

De hommelkolibrie Selasphorus heloisa is vrijwel gelijk maar leeft ten westen en noorden van de landengte van Tehuantepec; het mannetje heeft een meer rozepaarse keel met langere uitlopers. Het vrouwtje van duponts kolibrie Tilmatura dupontii heeft een witte vlek aan de zijkant van de stuit en een langere staart. Vrouwtjes van de breedstaartkolibrie Selasphorus platycercus en de rosse kolibrie Selasphorus rufus zijn groter en langer van staart.

Leefgebied

Dennen-eikenbos, randen van nevelwoud, open bos, struweel en bergweiden met bloeiende kruiden en struiken, en tuinen in bergdorpen, vooral tussen ongeveer 1500 en 3000 m. Buiten het broedseizoen ook lager. Foerageert vaak laag bij kleine bloemen aan bosranden en in open terrein.

Verspreiding en trek

In de hooglanden van Chiapas in het zuiden van Mexico, in Guatemala, in het noordwesten van El Salvador en in Honduras. De vogels in Honduras behoren tot de ondersoort selasphoroides.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 0,7° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

In de hooglanden van Guatemala, bijvoorbeeld rond de meren en vulkanen van het westelijke hoogland, en in Chiapas rond San Cristóbal de las Casas, bij laag bloeiende kruiden en struiken aan bosranden en in bergweiden.

Staat van instandhouding

Niet bedreigd. De soort heeft een vrij klein verspreidingsgebied, maar is daarin vrij algemeen. Ontbossing in de hooglanden vormt een plaatselijke bedreiging.

Wetenschappelijke naam

Selasphorus ellioti | (Ridgway, 1878)

Ridgway beschreef de soort in 1878 als Atthis ellioti; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Selasphorus werd in 1832 ingevoerd door Swainson. Selasphorus is Grieks, van selas 'licht, vlam' en -phoros 'dragend': 'lichtdrager', naar de vurig glanzende keel. ellioti eert de Amerikaanse zoöloog Daniel Giraud Elliot (1835–1915), kenner van kolibries en andere vogelgroepen. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Volcán de Fuego, Guatemala.