Alle soorten › Zangvogels › Vinkachtigen › Geelbuiksijs
Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae
Geelbuiksijs | Spinus xanthogastrus
Yellow-bellied Siskin | Jilguero ventriamarillo
De geelbuiksijs is een zwart-gele sijs van de hooglanden van Costa Rica en het westen van Panama. Het mannetje is grotendeels zwart met een heldergele buik. Hij is in het gidsgebied vrij schaars en zwerft in groepjes langs bosranden en open plekken in het bergregenwoud.
Geluid
Roept een hoog, nasaal tsjie en zachte, kwetterende geluiden. De zang is een lange, snelle reeks van getjilp en trillers, vaak vanaf een hoge tak.
Opname: David Monroy Rengifo — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto
Herkenning
10–11 cm. Het mannetje is zwart op kop, keel, borst en bovendelen, met een heldergele buik en onderstaart; op de zwarte vleugel een gele vlek aan de basis van de slagpennen en een gele staartbasis. Het vrouwtje is olijfgroen boven en op de borst, geel op de buik, met dezelfde gele vleugelvlek maar zwakker. Snavel kort en spits.
Verwarringssoorten
In het gidsgebied komt geen andere sijs in hetzelfde gebied voor. De zwartkopsijs Spinus notatus leeft noordelijker, van Mexico tot Nicaragua, en heeft een olijfgele rug en gele borst. Vrouwtjes van organisten, zoals de geelkraagorganist Chlorophonia flavirostris en de goudbrauworganist Chlorophonia callophrys, zijn groen maar hebben een gedrongen bouw, geen gele vleugelvlek en een andere roep.
Leefgebied
Randen en open plekken van bergregenwoud en eikenbos, weiden met verspreide bomen en struikgewas in de hooglanden, meestal tussen 1200 en 3000 m. Eet zaden van kruiden en bomen. Zwerft in groepjes en is op een plek vaak maar tijdelijk aanwezig.
Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.
Verspreiding en trek
In het gidsgebied in de hooglanden van Costa Rica, vooral de Cordillera de Talamanca, en het westen van Panama, vooral Chiriquí. Buiten het gidsgebied in de Andes en aanverwante bergketens van Colombia en Venezuela tot Ecuador, Peru en Bolivia.
- Jaarrond
- donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Hoe en wanneer kijken
Te zoeken in de Talamanca-hooglanden van Costa Rica en Chiriquí in Panama, langs bosranden en weiden met bomen; groepjes duiken onregelmatig op, zodat herhaald zoeken nodig kan zijn.
Staat van instandhouding
Niet bedreigd (LC). In het gidsgebied plaatselijk en vrij schaars; verder in zijn verspreidingsgebied algemener. Ontbossing in de hooglanden is een mogelijke bedreiging.
Wetenschappelijke naam
Spinus xanthogastrus | (Du Bus de Gisignies, B-AL, 1855)
Du Bus de Gisignies, B-AL beschreef de soort in 1855 als Chrysomitris xanthogastra; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Spinus werd in 1816 ingevoerd door Koch. Spinus gaat terug op het Oudgriekse spinos, de naam van een kleine vogel die niet meer met zekerheid thuis te brengen is. xanthogastrus is Grieks, van xanthos 'geel' en gastēr 'buik', naar de gele buik. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Ocaña, Colombia.