Alle soorten › Zangvogels › Ovenvogels en muisspechten › Gestreepte bladspeurder

Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Landvogels Telluraves › Valken, papegaaien en zangvogels Australaves › Valken en zangvogels Eufalconimorphae › Papegaaien en zangvogels Psittacopasserae

Gestreepte bladspeurder | Syndactyla subalaris

Lineated Foliage-gleaner | Limpiafronda lineada

De gestreepte bladspeurder is een donkerbruine, fijn gestreepte bladspeurder van de onderlaag en middenlaag van vochtig bergbos. Hij doorzoekt luidruchtig dode bladeren en klitten van lianen, vaak in gemengde groepen. In het gidsgebied leeft hij in de bergen van Costa Rica en Panama.

Gestreepte bladspeurder (Syndactyla subalaris)
Foto: Rob Van Epps — CC BY-NC 4.0 · iNaturalist

Geluid

De zang is een harde, droge, versnellende ratel van korte tonen. De roep is een schor, nasaal ksjek.

Luister: ZangXC1172544

Opname: Juan Freile — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto

Herkenning

18–19 cm. Bovendelen donker olijfbruin met smalle lichte strepen op kruin, nek en mantel. Een smalle okergele wenkbrauwstreep. Keel okergeel. Onderdelen olijfbruin met smalle okergele lengtestrepen, vooral op de borst. Staart roodbruin. Snavel vrij lang en recht, met een lichte ondersnavel. Mannetje en vrouwtje gelijk.

Verwarrings­soorten

De streepborstboomjager Thripadectes rufobrunneus is groter en zwaarder, met een dikke zwarte snavel en een okergele, donker geschubde borst. De schubkeelbladspeurder Anabacerthia variegaticeps is kleiner, met een opvallende okergele oogring en nauwelijks strepen. De westelijke bosbladspeurder Automolus virgatus heeft een vergelijkbaar streeppatroon, maar leeft vooral lager, in voetheuvelbos.

Leefgebied

Onderlaag en middenlaag van vochtig, bemost bergbos en voetheuvelbos, vooral in dichte begroeiing met lianen en bamboe, ook bosranden, meestal tussen ongeveer 900 en 2300 m. Zoekt in hangende dode bladeren, mos en epifyten naar insecten en andere geleedpotigen, vaak in gemengde groepen.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.

Verspreiding en trek

Bergen van Costa Rica en Panama. Buiten het gidsgebied in de Andes en de kustgebergten van Venezuela, Colombia en Ecuador tot in Peru.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 0,7° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Te zien in gemengde groepen in de nevelwouden van Monteverde en in Tapantí in Costa Rica. Let op een gestreepte bruine vogel die met veel geritsel dode bladeren in de onderlaag doorzoekt.

Staat van instandhouding

Niet bedreigd. Vrij algemeen in geschikt bergbos.

Wetenschappelijke naam

Syndactyla subalaris | (Sclater, 1859)

Sclater beschreef de soort in 1859 als Anabates subalaris; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Syndactyla werd in 1853 ingevoerd door Reichenbach. Syndactyla is Grieks, van sun 'samen' en daktulos 'teen', naar de buitenste teen die tot het eerste lid met de middelste is vergroeid. subalaris is Latijn voor 'onder de vleugels', naar de donker reebruine ondervleugeldekveren die de beschrijver noemde. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Pallatanga, Ecuador.