Alle soorten › Eendachtigen › Eenden, ganzen en zwanen › Gevlekte eend

Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Eend- en hoendervogels Galloanserae

Gevlekte eend | Anas fulvigula

Mottled Duck | Pato tejano

De gevlekte eend is een donkere, bruine verwant van de wilde eend van de kustmoerassen rond de Golf van Mexico. In het gidsgebied bereikt hij de zuidgrens van zijn verspreiding: hij leeft alleen in de kustlaagvlakte van Tamaulipas, in kleine aantallen. Net als bij de Mexicaanse eend lijken de seksen op elkaar.

Gevlekte eend (Anas fulvigula)
Foto: DickDaniels (http://theworldbirds.org/) — CC BY-SA 3.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Als de wilde eend: het vrouwtje laat een luid, afdalend kwak-kwak-kwak horen, het mannetje een zacht, rasperig rèb.

Luister: VluchtroepXC455256

Opname: Paul Marvin — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto

Herkenning

44–61 cm. Donker gevlekt bruin; de effen, licht geelbruine kop en hals steken duidelijk af tegen het lichaam en zijn vrijwel ongestreept; alleen de kruin en een smalle oogstreep zijn donker. Bij de mondhoek zit een klein zwart vlekje. Het mannetje heeft een effen gele tot olijfgele snavel, het vrouwtje een oranjeachtige snavel met donkere vlekken. De spiegel is groenblauw tot paarsblauw, zonder of met een zeer smalle witte voorrand en met een smalle witte achterrand. De staart is donker en de ondervleugels zijn wit.

Verwarrings­soorten

De Mexicaanse eend Anas diazi heeft een fijn gestreepte kop en hals, geen zwart vlekje bij de mondhoek en een duidelijke witte voorrand aan de spiegel. Het vrouwtje van de wilde eend Anas platyrhynchos is lichter en gevlekter, met een witachtige staart, een gestreepte kop en brede witte randen langs de spiegel. Het vrouwtje van de krakeend Mareca strepera is kleiner, met een dunnere snavel en een wit vlak aan de binnenkant van de vleugel.

Leefgebied

Zoete en brakke kustmoerassen, natte graslanden achter de kust, ondiepe randen van lagunes en rijstvelden; zelden ver van de kust. Broedt op de grond in hoog gras of moerasbegroeiing. Eet zaden, waterplanten, slakken en andere ongewervelden.

Waar de vogel het meest zit, ingedeeld naar de vegetatie-eenheden van Mexico en Midden-Amerika.

Verspreiding en trek

Alleen in het noordoosten van Mexico, vooral in de kustlaagvlakte van Tamaulipas langs de Laguna Madre, met verspreide meldingen landinwaarts in Nuevo León; buiten de broedtijd soms zuidelijker tot in het noorden van Veracruz. Buiten het gidsgebied langs de Golfkust van de Verenigde Staten, van Texas tot Alabama, en als aparte populatie in Florida.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 0,7° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

In de kustmoerassen en natte weilanden rond de Laguna Madre in Tamaulipas, meestal in paren of kleine groepjes. Een donkere eend met een effen lichte kop en een zwart vlekje bij de mondhoek is daar het zoeken waard.

Staat van instandhouding

Wereldwijd niet bedreigd, maar de populatie langs de Golfkust van de Verenigde Staten is de afgelopen decennia sterk afgenomen door het verdwijnen van kustmoerassen en door kruising met wilde eenden. In Mexico gaat het om een kleine populatie aan de rand van het verspreidingsgebied.

Wetenschappelijke naam

Anas fulvigula | Ridgway, 1874

Ridgway beschreef de soort in 1874 en plaatste haar meteen in het geslacht waarin ze nog altijd staat. Het geslacht Anas werd in 1758 ingevoerd door Linnaeus. Anas is het Latijnse woord voor 'eend'. fulvigula is Latijn, van fulvus 'roodgeel, okerkleurig' en gula 'keel', naar de ongevlekte lichte keel. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit St. Johns River, Florida.