Alle soorten › Gierzwaluwachtigen › Kolibries › Groenborstmango

Plaats in de stamboom Vogels Aves › Vogels met een beweeglijk verhemelte Neognathae › Alle overige moderne vogels Neoaves › Vogels van de elementen Elementaves › Nachtzwaluwen en gierzwaluwen Strisores

Groenborstmango | Anthracothorax prevostii

Green-breasted Mango | Mango pechiverde

De groenborstmango is de mango van Mexico en het noorden van Midden-Amerika en de enige mango in het grootste deel van het gidsgebied. Het is een forse kolibrie van open, warm laagland die zich goed aanpast aan tuinen en cultuurland. In het noorden van zijn verspreidingsgebied trekken vogels na het broeden rond, en er zijn enkele meldingen uit het zuiden van Texas.

Groenborstmango (Anthracothorax prevostii)
Foto: Dick Daniels (http://theworldbirds.org/) — CC BY-SA 3.0 · Wikimedia Commons

Geluid

Scherpe, hoge tsik- en tsjik-roepen, vaak herhaald, en bij achtervolgingen een droog getjirp. De zang is een reeks hoge, zoemende tonen, gezongen vanaf een hoge, open zitpost.

Luister: RoepXC955495

Opname: Paul Driver — CC BY-NC-SA 4.0 · omgezet naar mono · xeno-canto

Herkenning

11–12 cm, met een vrij lange, licht gebogen zwarte snavel. Het mannetje is grotendeels glanzend groen; midden op keel en borst ligt een fluweelzwarte streep met een glinsterende blauwgroene rand. De staart is purperrood tot wijnrood met donkere randen; de middelste pennen zijn donker bronsgroen. Het vrouwtje is van onderen wit met een donkere, groenzwarte middenstreep van keel tot buik en groene flanken; de buitenste staartpennen zijn wijnrood met een donkere band en een witte top. Jonge vogels hebben een roestbruine rand langs de middenstreep en roestbruine randjes op de kop.

Verwarrings­soorten

De veraguamango Anthracothorax veraguensis lijkt sterk op deze soort, maar komt alleen in het zuidwesten van Costa Rica en in Panama voor, waar de groenborstmango in Bocas del Toro zit; in het veld helpt vooral de verspreiding. Vrouwtjes van andere grote kolibries, zoals de wigstaartsabelvleugel Pampa curvipennis, missen de zwarte middenstreep. De vonkkeelkolibrie Heliomaster constantii heeft een langere, rechte snavel, een grijze onderkant en witte strepen in het gezicht.

Leefgebied

Open en halfopen laagland tot ongeveer 1000 m, plaatselijk hoger: bosranden, losse bomen in weilanden, galerijbos, mangrove- en kustbos, plantages, tuinen en parken. Foerageert vaak hoog in bloeiende bomen, onder meer koraalbomen, en vangt veel insecten in de lucht.

Verspreiding en trek

In Mexico op de Golfhelling van het zuiden van Tamaulipas en San Luis Potosí over Veracruz en Tabasco tot het hele schiereiland Yucatán, en op de Pacifische helling op de landengte van Tehuantepec in Oaxaca en in Chiapas. Verder in Belize, Guatemala, El Salvador, Honduras en Nicaragua, in Costa Rica in het noordwestelijke Pacifische laagland en het Caribische laagland, en in Panama alleen in Bocas del Toro. Ook op eilanden in de westelijke Caribische Zee. Buiten het gidsgebied in het noorden van Colombia en Venezuela en in het westen van Ecuador en het noordwesten van Peru.

  • Jaarrond
  • donker = kerngebied, licht = dun verspreid
Dichtheidskaart uit de waarnemingen van GBIF (2006-10-01 – 2026-09-30), geteld per hokje van 0,7° en per maand en gedeeld door alle vogelwaarnemingen in datzelfde hokje — zo telt niet mee hoeveel vogelaars er kijken. De kleurdiepte volgt dat aandeel en loopt geleidelijk af; de kaart houdt zich dus niet aan landsgrenzen. Landcontouren: Natural Earth (publiek domein).

Hoe en wanneer kijken

Op Yucatán en in Quintana Roo vaak in tuinen en bij hotels aan de kust; in Costa Rica bijvoorbeeld in het laagland van Guanacaste en bij Caño Negro. Een mannetje op een hoge, kale tak boven een bloeiende boom is het meest typische beeld.

Staat van instandhouding

Niet bedreigd. De wereldpopulatie is groot en de soort komt veel voor in cultuurland en tuinen.

Wetenschappelijke naam

Anthracothorax prevostii | (Lesson, 1832)

Lesson beschreef de soort in 1832 als Trochilus prevostii; omdat ze later in een ander geslacht is geplaatst, staan auteur en jaartal tussen haakjes. Het geslacht Anthracothorax werd in 1831 ingevoerd door Boie. Anthracothorax is Grieks, van anthrax 'kool' (dus 'zwart') en thōrax 'borst', naar de zwarte middenstreep op borst en buik. prevostii eert een Franse Prévost, vermoedelijk de natuuronderzoeker en illustrator Florent Prévost (1794–1870); sommigen denken aan de kunstenaar Alphonse Prévost. Het eerst beschreven exemplaar kwam uit Zuid-Amerika (niet nader bepaald).